Na de wijse: T'vervolch is nu in saysoene. Singt met aendacht. Myn afscheyt aen u neem ic hier mede Ghy Christen hoopken fijn, Tot Amstelredam binnen de stede, Die daer woonachtich zijn, Die eenen wijn Met my tsamen hebt ghedroncken, Door Gods Gheest uyt liefde geschoncken Altijts int goede ghedenckt doch mijn. 2 Alst blijckt het moet nu zijn ghescheyden Houdt vast alle ghelijck De Heere God wil ons gheleyden, End brenghen haest tot sijn eeuwich rijck Wt dit sienelijck Eer wy noch varen te gronde,
Door werelt, duyvel vleesch end sonde Die ons bestrijden seer listelijck. 3 Och wilt u nu doch gaen vercloecken, Al valt den tijt rebel, Om malkandren dickmael te besoecken En dat nyt Gods bevel, Door een goet opstel, Om malcanderen tot liefde te verwecken, Oock wilt doch met den Heer niet gecken, Want hy seer korte met u rekenen sal. 4 leert ende sticht met neersticheden, V selden aldermeest Dach ende nacht al met ghebeden, Tot God al in den Gheest, Vierich daer in weest, En wilt u selven niet versuymen, Sap. 1. 9. Gods gheest sal den gheveynsden ruymen, So ghy sapientie t'eerste leest. 5 Met ernst en vlijt u gront wilt vaste legghen, Soet wijs ende wel bedacht, Tot t'goede laet u altijt ghesegghen, En wandelt niet meer inder nacht, Als dit boose gheslacht, Ws voets lanteerne wilt slaen gade, Die gaet voor op den rechten pade, Anders so vals ghy in den gracht. 6 V selfs kent na schrifts oorconde, Of ghy int gheloove zijt, Hoewelmen sulcs met den monde Seer lichtelijck belijt
Tis niet een mijt, Wy bedrieghen ons selfs al voren, En gaen ons ziel deerlijck versmoren Den naem te draghen en is gheen profijt. 7 Zijt ghy kinderen Gods uytvercoren, Hoe edel onderganckelijck saet, Zijt ghy van nieuws wedergheboren, Seer crachtich in der daet, Och dit weldaet, T'gheloove laet dan in u groeyen, Lustelijck in der liefden bloeyen, So brandende dat gheen uytlesschen baet 8 Slecht ende recht hier oock beneven, Ootmoedich van herten reyn, Voor God met vreesen en beven Wandelt int aertsche pleyn, Sijn lof alleyn, Sy uwe soecken ende jaghen, Dus doende sult ghy hem behaghen, Die is sijn wil ende anders gheen. 9 Wt t'binnenste merck onser zielen, Laet ons ghedencken t'alder stont, Hoe wy voor God ter neder vielen, Met sijn liefde in ons herte ghewont, Doen wy ons verbont Maeckten met handen en knyen geboogen, Cleyn zijnde in ons eyghen ooghen, O vrienden hebt ghy noch alsulcken gront. 10 Brandende vyerich int aenschouwen Naer scheen sterck in der cracht,
Beloofdy God sonder verflouwen, Te dienen dach ende nacht, O edel gheslacht, Hebt ghy de reden wel onthouwen, Laetsen dan nu doch niet berouwen, In desen tijt comt u woort na met gantscher macht. 11 Staet vast, strijt vroom sonder beswijcken Houdt altijts goede moet, ge. 19. 16. Met Loths huysvrou wilt niet ontwijcken, ge. 25. 33. Noch als Esau niet en doet, Die seer onvroet,Heb. 12. 10. T'meest om het minste heeft ghegheven, Maer ghy kiest voor de doot dat leven, Wat haer wellust oft jolijt alsmen sterven moet. 12 Adieu hier mee ist met rouwen Nieu vrienden alle gaer Adieu laet ons altijts betrouwen, Op God onsen Hemelschen vaer, Die ons hier naer, Eewighe vreuchde sal bereyden, Daer nemmermeer sal wesen scheyden, Och lieve vrienden waren wy daer.
Cookies on Poetry Cove