wijse alst begint. Een eewighe vreucht na dit verdriet, 1. Cor. 15. 23. Gods kinders al verwachten dus lieve broeders en truert doch niet Met wanckelbaer gedachten Al straft de Heer het lant Hy toont sijn goetheyt want Ezec. 18. 23. Hy wil niemant zy dwalich Maer dat yegelijck mensch, 1. tim. 2. 4. Bekeer, is sijnen wensch, 2. Pet. 3. 9. Op dat elck een mocht wesen salich. 2 Sijn weldaden, en slagen swaer, Tot eenen eyndt al strecken, Want dit is sijn behagen maer, Ons al tot hem te trecken: Hy heeft wel reden goet, Te slaen meer dan hy doet, De werelt om haer quaden, die sy bedrijft eenpaer
Indien hy niet en waer 2. pet. 3. 9. So seer lancmoedich, vol genaden. 3Act. 17. 31. Maer hy heeft eenen dach gestelt, Om alle quaet te wreken, Dan sal den Heer als eenen helt Roepen seer luyde en spreken Al swijcht hy lange hy sal Dan crijsschen met geschal Gelijck een vrouwe int baren, Sijn vyanden onvroet, Moeten dan onder voet, Want dan en sal sijn hant niet sparen, 4 Dus dient elck vrient te zijn met hem, dits raet voor alle smerten, psa. 95. 7. Het is noch heden, hoort sijn stem En verhart met u herten,Heb. 3. 7. ende 4. 7. Te doen wort elck geraen, Luc. 18. 1. Gelijck den publicaen, Die ginck t'huys gerechtveerdicht2. can. 20. 7. Om dat hy vyerich badt, Laet ons so doen, op dat God tot sijn rijck ons allen weerdicht 5 Hiskia ons exempel mocht Oock wel zijn int benouwen, Die inden noot den Heere socht, En bad met vast betrouwen, Hy was getroost eer lanck Maer in sijn voeten cranck, 1. pet. 16. 12. Assa zijnde vol pijnen, Socht niet den Heere, maer
Sijn toevlucht hier en daer, Aen meesters in der medecijnen. 6 Boven al moeten wy ter noot Den Heer te soecken trachten, Syr. 38. 8. Der medecijnen deuchden groot Daer neffens niet verachten: Want God vol liefs en jonst syr. 38. 10. Geeft menschen sulcke konst, Om van sieckten tontladen, Dat sijnen name zy Daer door ghepresen vry Van al sijn groote wonderdaden. 6Iob. 7. 1. Ons leven is hier eenen strijdt, End een swaer pelgrimagie, Daer ons den Heer van maeckt quijt Met sdoots corte passagie: En dan sijn wy verlost, Van T'vleesch dat ons hier cost So menich swaer versuchten, gal. 5. 17. Om dat het aldermeest Wederstaet onsen geest, En soeckt t'verderf van al sijn vruchten. 8 T'wijl wy hier gaen met dit lichaem Beswaert, mach ons wel seere 2. cor. 5. 4. Verlangen, om voor God bequaem Phil. 1. 23. Te zijn thuys by den Heere: Want in dees woeste zee, Ghelijcken wy het vee, Al onderwerpen t'sterven, Maer in ons vaders rijck
Hopen wy t'zijn ghelijck D'Engelen God vry van verderven. 9 Wandelen wy na sHeeren sin Wy zijn vry van 't verdomen, phil. 1. 25. Het sterven is ons een gewin, Om by Christum te comen Niet schromen laet ons dan, Om eens te wesen van Ro. 7. 24. T'lichaem des doots onbonden, Want of wy leven snel, Ro. 14. 8. Offerden evenwel Zijn wy des Heeren eygen bevonden. 10 Laet ons in sHeeren wille bloot Verduldich ons genoegen, Het zy wanneer, oft welcke doot Alsoo 't den Heer wil voeghen 1. matt. 26. 41. Christus den Heere siet, Hem wel ghenoeghen liet Sijns Vaders wil in desen,mar. 14. 39. En dranck voor ons den kelckLuc. 22. 42. Aen't cruyce, dat voor elck So schandich was, en seer mispresen. 11 Geen vreucht en mach beclijven saen, Oft u gram en sterf te vooren, 1. Cor. 15. 36. Al moet dit lichaem hier vergaen, Die Christo toebehooren Sullen verrijsen u soet, Den Heere te gemoet1. Cor. 15. 23. Gaen inde locht verheven, En sullen sonder pijn1. tess. 4. 16.
By den Heer altijt zijn, En eeuwich daer in vreuchden leven. Dees Princelijcke woorden schoon Moeten ons so verblijden Ro. 8. 18. Dat wy meer achten s'levens croon, Dan wat hier is te lijden, Nu d'wijl ons veel behoeft En haest worden bedroeft, Laet ons bidden eendrachtich, Om blijven op den steen, Der salicheyt ghemeen, In t'noodich een, volstandich crachtich/
Cookies on Poetry Cove