Singt met aendacht.
Die niet en gaet inder Godloosen raet,
Die op den wegh der sondaren niet staet,
En niet en sit by den spotters onreyne:
2 Maer dach en nacht heeft in Gods wet alleyne
Al sijnen lust, ja spreeckt daer van eenpaer,
Die mensch is wel ghelucksalich voorwaer.
3 Hy sal ghelijck sijn eenen schoonen boom
Gheplant by eenen claren waterstroom,
Die sijn vruchten gheeft in bequame tijden,
Van welcken geen droghe blat valt besijden,
So sal de mensche salich sijn bekent,
Met al sijn doen tot welcken by hem went.
4 Maer so en ist met den Godloosen niet,
Die als caf verstroyt werden daerment siet,
Dwelck van den wint hier en daer wert gedreven.
5 So sullen sy in Gods gerichte beven,
En niet bestaen: maer haest vergaen beschaemt,
Met den vromen werden sy niet ghenaemt.
6 God kent den wegh end der vromen ghemoet,
Hy draecht sorge voor hen end voor haer goet
Dies sullen sy wel ghelucksalich wesen.
Maer nademael dat onsen God ghepresen,
Der Godloosen weghen niet en behaecht,
Sy en haer doen werden tot niet ghebracht.