Singt met aendacht.
Wilt God lof end eer geven, Groot is sijn vriendlijckheyt, En sijn goetheyt verheven, Blijft inder eewicheyt: 2 Sy die vry zijn ghecocht, Sullen sijn naem verclaren, End die God heeft gebrocht Wt angst end groot beswaren. 3 Hy brengt dat volck te same Wt oost end weste breet, End uyt t'noort onbequame, Ende oock uyt t'zuyden heet. 4 So sy dolen met een In ongebaende wegen, Ende doch vinden geen, Plaetse hen wel gelegen. So sy door s'hanghers crachten, End met dorst zijn ghequelt, End dat schier oock versmachten, Siel end lijf op dat velt. 6 So sy dan God seer goet, Bidden in haer ellenden, Hy sal hem met der spoet Haest tot haren troost wenden. 7 Hy brengtse dan seer goedich Op eenen rechten padt, Tot datse comen spoedich In een bewoonde stadt. 8 Al dan singen sy reyn, Gods goetheyt die prijsen,
Van sijn wonden niet cleyn, Tvolck sy fijn onderwijsen. 9 De Heer verquict dat herte Dat van dorste vergaet Dat oock lijdt shonghers smerte, Van hem sijn spijs ontfaet. 10 Sy die gevangen zijn In moortcuylen verstooten, Vol van angst, vyers end pijn, In ketenen geslooten. j. Pause. 11 Om datse niet betrachten Hadden des Heeren woort, Maer hadden stout verachten Gods gebodt voort end voort. 12 Doch als sy sijn in noot, End ootmoedichlijc claghen End in lijden seer groot Benaut zijn en verslagen. 13 So sy bidden den Heer, In alle haer lijden swaer Haer cruys om sijns naems eer Weert hy hen haest daer naer. 14 Wt den moortculen fel, Wt angst end oock uyt schanden Verlost hy die seer snel, End uyt ijseren banden. 15 Gods goetheyt diese prijsen, Als dan singen sy reyn, Twelck sy sijn onderwijsen
Van sijn wondren niet cleyn. 16 Om dat hy breect met een, Al de metalen deuren, End grendels slaet ontween, Door sijn cracht tot dier uren. 17 Die met cruys zijn beladen Om haer sonden stanck, End zijn om harer misdaden, Wtdroogende seer cranck. 18 Als sy in sulck geval Niet eten tot dien stonden: Maer werpent uyt met al End zijn half doot bevonden. 19 So sy bidden den Heere In alle haer lijden swaer, Haer cruys om sijns naems eere Weert hy hen haest daer naer. 20 Als hy spreect een woort goet, Gesontheyt sy verwerven, Daer door zijn sy behoedt Vander doot end t'verderven. 21 Gods goetheyt die sy prijsen, Als dan singhensy reyn, Tvolck sy fijn onderwijsen Van sijn wondren niet cleyn. 22 Sy doen God tsijner tijt, Danckofferen bequame, End melden seer verblijt Met vreucht fijn doen al tsame. ij. Pause.
23 Die in galeyen blijven Ter zee hier ende daer, Ende te water drijven Haer handel eenpaer: 24 Die sien altijt seer wel Gods wonderlijcke wercken, Int meyr vol baren fel, Connense die bemercken: 25 Als God beveelt den winden, Sy blasen met ghewelt, So datmen haest can vinden, T'meyr met baren ontstelt. 26 Sy varen hooch seer haest, Dan vallense te gronden, Dat het volc wert verbaest End half doot schier ghevonden. 27 Sy suyselen end vallen, Als dronckaerts int gemeen, Sin end verstant met een, 28 So sy dan God seer goet Bidden in haer ellenden, Hy sal hem met der spoet, Haest tot haren troost wenden, 29 Hy maeckt de winden stille, De baren so men siet, Moeten na sijnen wille, Stil zijn end roeren niet. 30 De tempeesten stilt hy, Dat sy met blijschap slaven,
End brengtse daer na vry In een gewisse haven. 31 Gods goetheyt diese prijsen, Als dna singhen sy reyn, Tvolck sy fijn onderwijsen, Van sijn wondren niet cleyn. 32 By t'volck sonder verdrach, Gods name sy beteren En doen daer van ghewach, By eersame raetsheeren. iij. Pause. 33 Hem die de waterstroomen Maeckt een drooghe woestijn, End de beken alommen Gantsch uytgedroocht doet zijn. 34 Die dat aertrijck vruchtbaer Plaecht met onvruchtbaerheden, Om den menschen die daer In drijven haer boosheden. 35 Die den dorren aertrijcke Gheeft water overvloet, Op Heyden desghelijcke De beken loopen doet: 36 En daer by een versaemt Tvolck met honger beladen, Die steden seer vernaemt, Daer bouwen sonder schaden. 37 Die daer nae t'velt besaeyen Planten oock wijngaert soet, Daer van sy daer na maeyen
Iaerlijcx de vruchten goet, 39 Daer werden sy versaet, Sy nemen toe end bloeyen, Men siet in sulcken staet Daer vee wassen end groeyen. 31 Dan werden sy gemindert, End seer cleyn int getal Door tegenheyt ghehindert, End door noot over al. 40 Rijck, edel seer vernaemt Werden verstroyt te malen, In onweghen beschaemt, Achter lande sy dwalen. 41 Doch helpt God end bevrijdet, D'armen uyt teghenspoet, Sijn zaet gebenedijdet God gelijck schaepkens goet. 42 De vrome die dit sien, Verheughen onverdroten, Maer de godloose vlien, Met den mont toe gesloten. 43 Die wijs is sal sulcx achten, End dit al gade slaen, End Gods goetheyt betrachten, So sal hy die verstaen.
Cookies on Poetry Cove