Op de Stemme: Een Schip dat sonder Roer gaet sweven.
I.
WElle-kom voedtbaer Coren-Aeren,
Die door u komst het Hert verblijdt,
Want het eensamich vreughdich paren,
Is den Heer aenghenaem altijdt,
Dat Broeders in eeren en deughden
Verblijden haer,
Met melody ende in vreughden,
Voor ende naer.
I I.
Laet ons der Vreden-Crans hier breyen,
Al 't saem met Liefden en eendracht,
Die wy langh hebben gaen verbeyen
Ende lijdtsamich hier verwacht,
Maer men siet de verwachte daghen
Die komen wel,
Godt gheeft dat yder mach behaghen
Ons vreughdich spel.
I I I.
Wilt doch bethoonen al ghelijcken
Al die hier komen, ende zijn
Oprecht, dat de Liefde moet blijcken,
Maer niet in een ghewenschten schijn,
Maer in de Vrede vast besloten,
En Liefde trou,
Ghelijck vreedtsame Bondtghenoten
Helpen uyt rou.
I V.
In Liefd', in lust, in groot vermaken
Is dat wy hier komen by een,
Die van den Vloedt Pegasus smaken,
Ende proeven al in 't ghemeen;
Al uyt Castilis klaer Revieren
En Borne stout,
Welle-kom by ons Roodt Angieren;
Cooren-Aer out.
V.
Welle-kom hier by 't Woordt is Krachtigh,
Welle-kom hier uyt Liefd' oprecht,
Daer Liefd' moet blijcken, en voordachtigh
Laet Liefde vast blijven ghehecht,
Soo in 't vergaren, en in 't scheyden
Soo dat behoort,
't Cooren-Aer die wy mee verbeyden
By 't Krachtigh Woordt.
't Komt uyt den Gheest.