Stemme: Een Schip dat sonder Roer moet sweven. I. TE recht gaet Salomon verkonden Dat alle dingh heeft synen tijdt, Ghelijck by ons nu werdt bevonden, Wy vergaerde met vreught verblijdt; Nu komt de tijdt weder van scheyden Dat yder mach Hem tot vertrecken, nu bereyden, En scheyden, Ach ! I I. Niet isser op de ronde Werelt, Dat eeuwigh, altijdt blijven sal, Ja, hoe verciert of schoon gheperelt, 't Moet scheyden, en verhuysen al; Niet blijfter dan in 'sHemels Woningh By d'Opper-Vooght, By den eeuwigh-duerende Koningh Die 't al be-ooght. I I I. Soo laet ons dan met vriendtschap t'samen Scheyden, als Broeders toe-behoort, En singhen yder een by namen Een soet Oorlof, na lust, brenght voort; Dus nu voor eerst, ghy Magistraten Lof, danck, zy u; En oock ghy trouwe Ondersaten, Wy scheyden nu. I V. Oock wenschen wy voorspoet en zeghen, De Lofbaer Reden-rijcke Maeght, Die hier op 'thooghste nu was ghesteghen, 'tGheen menigh Minnaer heeft behaeght; Want sy het nut met vreught gaet leeren, O Maeght beromt ! Niemandt kan u te vol waerdeeren, 'tGheen u toe-komt. V. Oorlof ghy Broeders uytghelesen, Die dese Feest hebt op-ghestelt, Waer door ghy waerdigh zijt ghepresen Van yder, en u Lof vermelt: Wy dancken u Broeders eendrachtigh, Wt Liefde hier, En Oorlof nu daer 't Woordt is krachtigh, By 't Roodt Angier.
V I. Al die nu hier uyt reynder jonsten Quaemt verschijnen op dese Feest, Om te ghebruycken Redens-Konsten, Die bedancken wy minst en meest, En oorlof ô Daphenees Tuytjens ! Wy scheyden van V Groen beblade Laure-Spruytjens, Daer Ieught neemt an. V I I. Oorlof, en Danck, Broeders vol trouwen, Van 't Roosje Root, Carnaet ghebloost, Daermen de Ionckheyt mocht aenschouwen, En oock ghy waerden Ooghen-troost, En hebt nu in dees Oest vol vreughden Te recht ghemaeyt, 'tGheen ghy hebt door u Redens Deughden, Bequaem ghezaeyt. V I I I. Oorlof Pijn-Appels hoogh verheven, Die het Uyt Liefde hebt ghepijnt, Wy gaen u, O Broeders ! begheven, Tot dat-men we'er by een verschijnt: En ghy voedighe Cooren-Aeren, Daer Liefde blijckt, Oorlof tot een naerder vergaren, Van Konst niet wijckt. I X. En Oorlof vrome Pallas Klercken, Al die de Redens-Konst bemindt, Ick bidt, wilt op goe Reden mercken, En u met Liefde t'samen bindt: Dit wenschen wy, Broeders verkooren, Neemt 'tOorlof aen, Van 't Lely Wit, onder den Dooren, Uyt Liefd' bestaen. Uyt Liefd' bestaen.
Van Eyckenhoorn.
Neemt waer u tijdt.
Cookies on Poetry Cove