Stemme: Een Schip dat sonder Roer moet sweven. I. GHeen Vrienden oyt soo vroylijck waren, Of 'tmoest in 't eyndt ghescheyden zijn, Den dagh komt ons sulcks openbaren, Al is, of schijnt, het scheyden pijn; Oorlof dan soete Rood' Angieren, V Woordt vol kracht Heeft door het Feestelijck vercieren, Veel Eer ghewracht. I I. Oorlof beroemde Batavieren, Die meer en meer in Jeught neemt aen, Ghesproten uyt Groene Lauw'rieren, Die aen ons deughde hebt ghedaen,
Met al u eerelijck Verthoonen Vroegh ende spa, 'tGheen wy we'er hoopen te beloonen Met deught hier na. I I I. Oorlof moet mede zijn ghenomen Van 't Roode Roosje wijdt verbreyt, Wy hoopen we'er by een te komen, Om aen te schouwen u Ionckheyt; Wy nemen 't van u al in 'tgoede, Houdt ons ten best, En wenschen dat u Godt behoede Eeuwigh voor 't lest. I V. Oorlof Pijn-Appels groot van waerden, Die met de Reden-Konst verschijnt, En thoont u meed' als d'onbeswaerden, G'lijck Christus deed', Uyt Liefd' ghepijnt; Want het is nu den tijdt van scheyden Met deughts vermaen, Wy wenschen dat u Godt wil leyden Op rechte Baen. V. Oorlof ghy Ed'le Cooren-Aeren, Van oudts beromt in Konste goet, Wy hopen weder te vergaren, En thoonen dat Liefd' blijcken moet; Wie Liefdes kracht recht wil door-gronden, Hem dient Godts baet, Wy wenschen met Herten en Monden, Dat 't u wel gaet. V I. Oorlof Lely onder den Dooren, Wiens Fama nu soo verde streeft, Datse schatert in yders Ooren, Uyt Liefd' bestaen ghy Reden gheeft; Wy wenschen u met goede Reden Schoon onbecomt, Dat ghy met lust, gherust in vreden, Weder t'huys komt. V I I. Wy dancken voor het lest vol deughden, Den Ed'len Heere van Warmont, En wenschen, dat hem Godt in vreughden Laet leven, langh, kloeck en ghesont; Oorlof al die het Dorp bedienen, En recht begloost, Wy wenschen, Godt wil u verlienen Den Ooghen-troost. Oestgeest-vreught.
Cookies on Poetry Cove