Stemme: Blijschap van my vliedt. 1. KOmt hier van u Loff // Sangh-Goddinnen spoedich, Helpt mijn singhen 'tLoff // der Vrouwen seer goedich, Een Vrouw die den Heer // van herten gaet vresen, Prov. 31. 30. Die komt Loff, en Eer // als ons seyt ghepresen Salomon ghemeen // en klaer gaet verbreen In syn by-Spreucken ons seyt, Als hy dertich een // seyt met goede re'en, En op meer plaetsen uyt-leyt, Dat door d'Eerbare Vrouwen // werdt de Eer behouwen, Prov. 11. 16.Prov. 12. 4. Sijn een Kroone voor haer Mans, En noch seyt hy vol trouwen // dat door haer werdt ghebouwen Prov. 14. 1. 'tHuys vol aller Deughden glans. I I. Wie een Vrouw deughtsaem // heeft hier in de Werelt, Prov. 30. 10. Die is aenghenaem // schoonder als beperelt; Want syn herte derft // op haer deught verlaten, Door haer hy be-erft // komt tot hooghe Staten; Vers. 11. Haer handt sy uyt-reckt // tot den Armen streckt, En thoont haer hulp soo 't behoort; Vers. 20. Haer mondt Wijsheyt spreckt // en haer tongh ontdeckt, Vers. 26. Brenght heylsame Leere voort, Als Salomon gaet schrijven // sy haten 'tquaedt bedrijven, Waerdich is haer Loff verheft; Gheen net vercierde lijven // noch gheen rijckdom der Wijven, Maer de Deught 'tal over-treft. I I I. 'tLoff dat haer toe-komt // kan gheen tongh verkonden, Hoe hoogh men haer romt // sy zijn meer bevonden; Neeringh door haer bloeyt // 'tgaet van haer niet wijcken, Prov. 31. 11. Maer stadich meer groeyt // haer gaet-men ghelijcken By een Schip ghelaen // dat van veer komt aen Vers. 14. Met Neeringh, seyt Salomon, Syrach doet vermaen // en wil hoogher gaen, Ghelijckentse by de Son, Syra. 26. 22. Die d'hooghe Hemels Zalen // verciert met hare stralen, Soo vercieren sy haer huys; Noch gaet hy meer verhalen // dats' niet zijn te betalen De oprechte Vrouwen kuys.
I V. Syra. 25. 12. Syrach haer oock stelt // onder d'Lofbaer stucken, Ghelijck hy vermelt // en klaer gaet uyt-drucken; Syra. 36. 26.Syra. 26. 3.Want sy brenght tot nut // des Mans goet en have, Is een troost en stut // een Edele gave; Als een Lampe klaer // op den Kandelaer, Vers. 22.Die 'tgheheele huys verlicht; Soo zijn oock voorwaer // de Vrouwen Eerbaer, Die yder in deughden sticht; Sy zijn de jonghe Jeughden // eenen Spieghel in deughden, Voedt haer Kinders op in lust; Syra. 26. 2.Sy zijn haer Mans een vreugden // maeckt haer als den verheughden, Leven vrolijck, wel gherust. V. Wel dien, die hier heeft // een goe Vrouw ontfanghen, Syra. 26. 1.Hy gherustich leeft // noch wel eens soo langhen: Niet liever en is // gaet Syrach voor-draghen, Vers. 20.Dan een Vrouw ghewis // die Godt gaet behaghen; 'tGoudt hoe hoogh gheacht // en 'tGhesteent vol pracht, Is voorwaer soo waerdigh niet; Want 'tEerbaer Gheslacht // der Vrouwen bedacht, Vers. 21.Is het kostelijckste; siet, Waerdigh zijn sy te kroonen // met Lauwerieren schoonen; Neen, haer Loff noch hoogher klimt: Godt sal 't haer wel beloonen // in den Throon aller Throonen, Met een Kroon die eeuwigh glimt. Uyt Liefd' bestaen.
Neemt waer u tijdt.
Cookies on Poetry Cove