Stemme: Gheswinde Bode van de Min. I. DE swoele Lent die 't al ontfonckt Wt haer Moeders schoot, 'tRood' Angier staet op-ghepronckt Met het Roosjen Root. d'Lely Wit,, ontspruyt snel // Aenschout dit // Pijn-Appel,, komt uyt En dees Groene Laurier-spruyt; Siet den Coorenaer,, staet nu weer vruchtbaer, Door den Gheest begloost // en dees Opper-Oogen-troost.
I I.
Wy dancken den Heer die 't al gheeft, En oock voor ons strijt; Soo dat Orangjen nu verd' streeft, Tot des Spanjaerts spijt; Vromen Heldt,, zijt ghegroet // Die daer stelt // lijf en bloet // te pant, Voor ons lieve Vaderlant: V manhaftich thoont // ghy bent waerdt ghekroont Van u jonckheyt of // met een Laurier vol Lof.
I I I.
Die Staten die ons Landt ghebien, Groeten wy nu mee: Den Tromp die hem niet gaen ontsien, Den Vyandt op Zee, Altijdt tracht // om te slaen // Dach en nacht // den Maraen // tot niet, Soo onder Duyns is gheschiet, Daer hy hem manlijck queet // soo yeder wel weet, Met sijn macht seer groot // en verwon de Spaensche vloot.
I V.
Den Edelen Heer van Warmont Groeten mede wy, En wenschen dat hy langh ghesont Bedien dees Oud' Abdy: Den Bailjou,, seer bequaem // Groeten nou // wy eersaem // voorwaer, Wel-ghebooren allegaer, Al die 't Dorp bedient // ick wensch, Godt verlient V al 't saem wijsheyt // dat ghy goet en quaet verscheyt.
V.
Ghegroet ô ghy Parnassche Maeght Van Konst-Redenrijck, Die voor Zoylus niet is vertsaeght, Zoo 't nu klaer gheeft blijck, Onse lust // dat wou staech // 't Hadt gheen rust // alle daech // noch macht Om te sien u Woordt vol Kracht: Nu komen wy aen // met Trommel en Vaen; Voor de Maeght een jeught // van wegen des Oestgeest-vreught. Oestgeest-vreught.
Cookies on Poetry Cove