Stemme: Een Schip dat sonder Roer moet sweven. 'T Vergaren is een vreught in 't wesen, Dese 4 eerste Vaersen zijn aen alle de Kamers ghesonghen. Maer wat vergaert, eens scheyden moet, Ghelijck als wy by Syrach lesen, Hoe-wel dat dickwils scheyden doet Verwecken droefheydt, ende klaghen, Vroegh ende spa, Nochtans moeten de scheyde-daghen, Mee volghen na. I I. Het lief en vredigh soet vergaren, Dat is de Heer wel aenghenaem, In rust, in vreught, in vrede-paren, Ghelijck als wy hier al te saem Hebben gheweest, in vreed' eendrachtigh En wel ghesint; En vreuchdigh by het Woordt is krachtigh, Al t'saem bemint. I I I. Ghelijck als wy in vreughden scheyden, Soo hopen wy te paren we'er; Maer den tijdt moeten wy verbeyden Al van ons Opper-Vooght en Heer, Die 't al regeert hier op der Aerden Na synen sin, By rijck, by arm, hoe hoogh van waerden, 'tEynd' en 'tbegin. I V. Den Opper-Here wy alle prijsen, Voor dese goe bequame tijdt, Die hy aen ons heeft gaen bewijsen, Waer door was menigh Hert verblijdt; Maer nu den tijdt hier is ghekomen Die scheyden baert; Wenschen wy u (met Godt) den vromen, Gheluck, welvaert.
V. Ghy die u thoont als Batavieren, Dit Vers voor den Haghe. In al u doen, en daden hier, Als Spruyten van de Groen Lauw'rieren, Die nu scheyden van 't Rood' Angier, Met vreught, in Deughden, en in Eeren, In Liefd' gheacht; Godt gheeft, dat ghy meer meught vermeeren, Door 't Woordt vol kracht.
V I. Adieu aen u, die zijn aen 't scheyden, Dit aen Schiedam.Roo Roosjen soet, en wijdt vermaert, Den Opper-Vooght wil u gheleyden, Die 't al door syne Macht bewaert, Op Aerd', in Zee, ende Revieren, Zuydt ende Noort; Voorspoet wenscht u de Roodt Angieren, Door 't Krachtigh Woort. V I I. Het Angier wenscht den Troost der Ooghen, Dit aen Oestgeest.In als gheluck ende voorspoet In 't scheyden, dat wy hier na moghen By een paren, in Liefden soet: Dit is het wenschen van d'Angieren, Nu 'tscheyden komt, In Vrede, als den goedertieren, Liefdich beromt. V I I I. Uyt Liefd' ghepijnt, waerdt ghy ghedreven Dit aen Pijnaken.By ons in vreught, te komen hier; Maer nu ghy ons soeckt te begheven, Soo wenscht u hier het Roo-Angier, Voorspoet, gheluck, heyl, ende vrede, Soo dat betaemt, Ghelijck als ghy na ons quaemt treden Wt Liefd' versaemt. I X. Adieu, O voedtbaer Koren-Aren, Dit aen Catwijck op Rhijn.Godt u gheluck, voorspoet, verleent, Ghelijck wy by malkander waren, In vreught, en in Liefde ver-eent; Soo hopen wy, bly, sonder schromen, Na dees tijdt we'er, In Vrede goet, by een te komen, Op Deught, en Eer. X. Adieu Lely onder den Doren, Dit aen Noortwijck.Die schrijven 'tWoordt, Uyt Liefd' bestaen; V scheyden dringht ons door de Ooren, Doch 'tscheyden moet elck nemen aen. Dus wenschen u de Roo-Angieren, Daer 't Woordt heeft Kracht: Gheluck, en Vree, met goe manieren; Adieu goe'- Nacht. 'tWoordt is Krachtigh.
FINIS.
Cookies on Poetry Cove