Stemme: Het Nachtegaelken kleyne. I. WIe kan den Lof uyt-singhen Van d'Eerbaer Vrouwen waerd', Die 'tGoudt te boven gaen? Haer huys sy vreughd' toebringhen, Die met haer zijn ghepaerd Brenghen sy welvaert aen; Sy doen haer Mannen staen In achting' by de menschen, Van yder wel bemindt; Een schat niet om verwenschen, Wel zy hem, diese vindt.
I I. Haer woorden zijn als raten Van Honich-zeeme soet, En weeren alle twist; Haer Mannen sy te baten Komen in teghenspoet, En schouwen quade list; Haer Tafel wel ghedist, Voedt al die haer aenkleven, Haer huysen, als een vracht Vol Koop-handel daer neven; Die alle volheyt bracht. I I I. Sy strecken uyt haer handen, Haer huysen wel ghebout, Voorsien met dubbel Dack; Haer Ackers, en haer Landen Met vruchten rijck bedout, Daer van sy doen ghemack; Den Armen die ghebrack Sijn nootdruft om te eeten, Sy deelen hare spijs; Haer Mannen zijn gheseten By d'Overheden wijs. I V. Een Eerbaer Vrou ghepresen, Die is een waerde Bruyt, Een uytghemunte Kroon; In stilheyt uytghelesen, Spreeckt sy haer Reden uyt; Haer Spruyten zijn ghewoon, Om haren Dissche schoon Te staen als groen Olijven; De Eer haer niet begheeft, Haer Man sal wel beklijven, Soo langh hy met haer leeft. V. Prince wiltse bewaren, En achtse niet te kleyn, Pleecht Eerbaer vriend'lijckheyt; Dat groeyen mette jaren, De Liefde moghen reyn, Door reden en bescheyt; Gheen zaet van tweedracht spreyt, Wilt bitterheyt verjaghen; Ghy sult tot uwe vreught, Ghenieten goede daghen, Van herten zijn verheught. Uyt Liefd' ghepijnt.
Cookies on Poetry Cove