Een Liedeken op de wijseTis my een strenghe partije.
Staet op die light noch in sonden Nemet des daeghs oorconden // goet willich waer Den nacht werd niet meer gheuonden Dan sy deur tlicht verslonden // tgheen nu schijnt claer Godts helle woort luyt openbaer Zijn ghenade verbreyt seer wijt Ons leerende om te versaecken daer Sduysters swaer // wercken die Godt haet altijt T'aendoen met vlijt Slichts wapenen als wel gherust totten strijt.
Die booslick leuen van onbekeerlicken gronde En sonder achterdincken all slaen van monde
Wat vermaeninghen oock hun werden ghedaen Voort varende blijuen baden in haren sonde Laten alle dinck soo zijn als oft wel met haer mocht staen Dien haet Godt, En oft sy met haer ghebet willen gaen Tot hem, hy keert hem af, en wilse niet hooren Tis voor hem een grouwel als sy hem Heer Heer roepen aen Hy en kentse niet, neychter oock van zijn ooren Hoe schoonen ghestalte zy van buyten wenden vooren Tis maer ydel gheclap onnut sHeeren naem ghenoemt, En wort haer tot sonde, (die Godt meer can verstooren) Als den spinne fenijn theunichrijcke ghebloemt Iae wat yet meer schoon schijns van haer wert gheroemt Soot wter herten niet en is rijsende euen Wort by Godt als verkeert en tot sonde verdoemt Want Godt haet den menschen die booslick leuen
Sluyt ghy boos voor tlicht v ooghen En wilt te blijuen ooghen // all by der nacht Des woordts waerschouwend' medooghen Van svlees lusten bedrooghen // niet en slaet acht Siet toe ghy quetst v vry onsacht De duysterheyt bedwelmt v saen Dat ghy sult vallen haestich onbedacht Inden gracht // des verderfs, dus neemt noch aen Nae tlicht te staen // Want Godt haets' alle die slincx in duyster gaen.
Godt haetse, niet alleen dat hy zijn aensicht wil keeren Van hun, en zijn ghenaed' haer laeten ontberen, Haet heeft grooter cracht in sich besloten Want sy dwingt te vervolghen en te verteren Tghene datmen haet, sonder ghenae te verstoten Een swaer oordeel dan comt ouer haer ghevloten Die booslick leuen tis schriftuer auctentijckelick Godt wilse deur haete vanden aertbodem blooten Tot verderuinghe, soo hy oyt dede blijckelick Ansiet deerste weerelt als sy was afwijckelick Van Godt, Noës predicatie verachte Heeftse niet de Diluuie bedwelmt ghelijckelick? Sodoma by Loths tijdt inden viere versmachte Hoe dickwils Godt in Israël verderuinghen brachte Ouer den boosdaders die boosheyt bedreuen? Ierusalem haer verderff oock wel verpachte Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
Wel salich is hy te nomen Die hem laet als den vromen // vermanen snel Deur last ander ouercomen Dat hy ghelijcke schroomen // ontgaen amch fel Schriftuere deur siet vlijtich wel Hoe Godt den boosdaders ghestoort Altijt ghestraft heeft grammich haer opstel In ghequel // swaerlick ghebracht (hooret woort) Die met hem voort Weygherden te houden in liefden accoort.
Prince. So langhe den mensch hout an zijn boose wesen Dat hy niet en denct daer wt te zijn gheresen Soo blijft hy in Godts haete en onghenaede Verre vander salicheyt, maer soo hy in desen Huyden sHeeren stemme hoort en volghe dies raede Betere hem doe boete voort vrouch en spaede Worp zijn sonden spreeckt Godt, inden hoochsten graede Root, sy werden sneeuwit op tselue termijn Tghelooue reynicht zijn herte en suyueret fijn Dat hy als gherechtich van Godt wert ghekent In zijn rijck ghenomen, dies so salt oock zijn Als hy belaeden zijn ghebet tot Godt went Dat Godt hem sal verhooren met zijn hulpe ontrent Daer hy donboetveerdighe die om hem niet en gheuen Dreycht dat sy vanden sweerde sullen werden gheschent Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
Prince. Vreest v dan Prinslicke sinnen Wil Godt so strenghlick vinnen // den boosen siet Nu ghy hoort hier in dees tinnen Tvermaen, v herte binnen // verhardet niet Bekeeret v, tboos wesen vliet Wijslick beraen groeyet in deucht Ghy weet wat donbekeerden is gheschiet Soot Godt biet // smaect sdruyfs soetheyt wat ghy meucht Om dan in vreucht Tlijden verwinnende te Rapen gheneucht.
Lijden verwint.
Cookies on Poetry Cove