Een Liedeken.
Godt die haet den mensche oock seer Die hier in boosheyt leuen Sijn plaghen nemen gheenen keer Om dat wy ons in sonden begheuen Gods gramschap niet en rust Den doosen wil hy bederuen Inder hellen pijne ongheblust Sal den boosdader eewich steruen Oorlooch pestilentie niet en sust Des doots heerschapije moeten sy eruen.
Den mensche heeft veel exempelen voor ooghen Die ouer veel duysent iaeren zijn gheschiet Alleleens als die eerste werelt haer ginck pooghen Ende die menschen malcanderen seer bedroghen Twelcken haer brocht in swaren verdriet So dat sy verstouen ghelijcken een riet Ende in die Deluuie mosten sy versmooren
So gaet het nu thoe diet wel te rechte doorsiet Maer Godt beschermpt altijt zijn wtuercooren Dus laet ons doch altijt nae Godts woort hooren Ende niet slachten Pharo boos ende quaet Die de kinderen Israhels meende te verstooren Maer Godt die maeckte hem heel obstinaet Hy vervolchde haer nae met grooten haet Maer hy moste inde roode zee sweuen Dus hy wel dwaes is die teghen den Heer opstaet Want Godt haet den menschen die boosselick leuen.
Laten wy ons bekeeren reijn Als die van Niniuen deden, En als Dauid den Coninck pleijn Manasses oock met vierighe beden Petrus was seer beswaert Als hy den Heere hadde versaket Met weenen schreyen heeft hijt verclaert Sijn ghebedt tot den Heere ghestaket Den moordenaer was onueruaert Godt heeft zijn ziele salich ghemaket.
Sodoma Gomorra was seer rijck van goeden Die landen waren weelderich aen allen cant In haer groote rijckdommen sy haest verwoeden Ende verdruckten Loth met quaet vermoeden Maer Godt zijn Engelen al tot hem sandt Ende namen Loth en zijn huysghesin al met de hant Voort liet Godt solffer en peck comen al met ghequel Dus vergaet den boosen altijt met grooter schandt Ende de Heere beschermt altijt den vroomen Saul die liep oock seer naet verdoomen snel Hy vervolchde Dauid maer ten mochte hem niet baten Absolon jaechde oock sonder verschromen Ende ghinck Dauid zijn eyghen Vader haten Daerom hy seluer zijn leuen most laten En bleef hanghen aen een Eycken daerse hem andreuen Daer wert hy an deursteecken als een quaet verwaten Want Godt haet den menschen die boosselick leuen.
Saulus was oock rassche bekeert Als den Heere hem heeft ghesleghen Doen hy mandamenten hadde begeert Om daer boosheyt me gaen te pleghen Mattheus haest vanden Tolop stont Tvrouken in ouerspel beuonden Christus sprack met een blijd' vermont
Gaet henen vergheuen so zijn v sonden Den Publicaen hoort dit oorcont Is rechtvaerdich inden Tempel beuonden.
Prince.
O Princeliken Vorst die self vervolch most lijden Van Iudas zijn eyghen Discipel die v selfs verriet En van v eyghen volck Israhel tot allen tijden Most ghy door cruys torment in alles strijden Hoe wel dat ghyse van aerde ghemaeckt hadt siet Sy songhen voorwaer mede dat harde liet Cruyst hem cruyst hem twas haer begheeren groot Laet los Barabam helpt Christum int verdriet Dus waert ghy ons salichmaker in grooten noot Ende sturft voor ons oock den smadighen doot Maer door haer boosheyt quamen sy oock in pijnen Moyses vielt oock swaer twas een seer grooten stoot Dat Corach Dathan Abyram met den zijnen Sy hebben Moyses oock te haten gaen schijnen De Aerde dee haer oopen sy zijn ter hellen ghegheuen Met al dat sy hadden ghinghen sy onderwaert d'wijnen Want Godt haet den menschen die bosselick leuen.
Prince.
Prince die haer niet bekeert saen Sullen die kinderen Israhel slachten Die inder woestijnen zijn vergaen Door die felle Serpenten met machten Helias soonen seer stout Die bleuen oock seer ras verslaghen Antiochus den Coninck bout Ghinghen die wormen fel doorcnagen Tschiet wt iolijt vanden dorren menichfout Schouwet de boosheyt sonder voor saghen.
Cookies on Poetry Cove