Een Liedeken.
O Werelt verkeert, O menschen verblint Met boosheyt besmet, aen allen zijden Die Godts woort onteert, die loghen bemint Ouertreet die Wet, tot allen tijden Wat meent ghy, dattet Godt sal lijden Sonder castijden, voor of naer? O neen, dats claer // want hy haet haer Die sonder vaer // sondighen swaer En salse plaghen: Dus metter spoet // het nieu aendoet Doet rechte boet // sulck een ghemoet Sal Godt behaghen.
Godt is almachtich die den boosdoender haet So ons Esaias verslaet, dus wilt hem vreesen Dewijle ghy mijn verlaeten hebt door v quaet Wil ick v oock verlaeten, Spreeckt God, dit wel verstaet Als ghy roept om baet, wil ick v niet ghenesen
De ruijne der werelt quam door desen Maer wat haet dit mach wesen, staet wel te bemercken Daer Godts barmherticheyt niet zy ghepresen Daermen zijn heyl wtghelesen, in hem niet laet wercken Daermen daengheboden ghenade onder zijn vlercken Niet en neempt tot verstercken, ons ghelooffs wanckelbaer Die moetwillich verherden, met Pharaonis clercken Dees zijn tallen percken in Gods haet dats claer Maer die in ghehoorsaemheyt Saulo volghen naer Diens sonden swaer werden wt ghenaden vergheuen Dus wijckt van v boosheyt neemt den tijt van gratij waer Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
Niet langher en woont, inden ouden mensch Doot v eyghen vleysch, zijt nieu herbooren Gheen boosheyt verschoont, schout des werelts wensch Die menighe reys, v tquaet leyt vooren Op dat ghy niet en gaet verloren Door Gods toren, cleyn en groot Dus soeckt het broot // der zielen noot Teghens de doot // die ons soud' bloot Eewich bederuen Gheen quaet bedrijft, want Paulus schrijft Soo wie verstijft, in sonden blijft Diens ziel sal steruen.
Nv alle natuerlicke menschen zijn vol ondeucht En van haer ionghe ieucht dienaers der sonden Want daer is niemant goet (iae niet een) also ghy meucht Totten Romeynen lesen, want smenschen vreucht Is ydel gheneucht, nae Dauids vermonden En Godt haet den quaetdoender alst is beuonden En dootlicke wonden, heeft hy hen bereyt Sijn wy dan al in Gods haet en inde doot ghebonden Waer is dan toirconden, dat Iohannes seyt Dat Godt de werelt so lief ghehadt heyt Dat hy niet heeft verbeyt met zijn eenighen soon Maer heeft hem om onsent wille inde doot gheleyt Dus moet Godt planteyt ons beminnen schoon Maer die, die moetwillich sondighen teghens zijn gheboon Verwerpende de croon die Gods volck is toegheschreuen Dees haelen Gods haet op haer seluen en het dootlick loon Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
O ghy menschen broos, heel vol ydelheyt, Hoe lang sult ghy noch, Gods haet verwecken Door v sonden boos, waer me ghy bereyt
V selffs gheessel toch', ick sal ontdecken Want Gods haet, wy selffs op ons trecken Door onse vlecken, tdoodtlick cruyt Want Christus bruyt, naer tschrifts beduyt Moet douden huyt, eerst trecken wt Voor alle saecken: Al istt vleysch suer, ten heeft gheen duer Treckt aen een puer, nieu creatuer Gods rijck sal naken.
Prince. Prince al ist dat Godt terstondt tijtelick De sonde vlijtelick niet en straft met plaghen Als inden ouden testament die subijtelick Van Godt ghestraft zijn, leeft daerom niet spijtelick V is niet proffijtelick zijn lanckmoedich verdraeghen En spreeckt niet ick hebbe ghesondicht sonder vertsaeghen En wat leet is teenighen daeghen, mijn daerom gheschiet Godt is barmhertich die al mijn sonden sal wt vaeghen Hy heeft zijn behaeghen, aen den doot der sondaren niet Maer daerneffens is hy oock rechtuaerdich hier wel op siet Twelck beyde van hem vliet met haestich begeren Maer zijnen tooren hy op de sondaers giet En met verdriet sal hyse doen tormenteren Dus versaemt met minnen wist v tot den Heer bekeeren Eer de gramschap des Heeren, op v coemt ghedreuen Die ter tijt der wraecke den quaeden sal condempneren Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
O Princelick Godt, ons eenighen Heyl Ons boosheyt vergheet, die wy ons schamen Hout het recht int slot, hebt ghenade veyl V grati wtmeet, laet ons by namen Heer by v, met minnen versamen, Leyt ons wt blamen, in v feest Dus minst en meest, Godt mindt en vreest En door den Gheest, herboren weest Wilt deucht aencleuen Want Godt die haet, den menschen quaet Die metter daet, naer tsvyandts raet Booselick leuen.
Lieft baert vrede per Yselueer.
Cookies on Poetry Cove