Een Liedeken.
Och menschen wilt toch laeten V sonden hier in dit dal Want Godt al die wil haeten Die in boosheyt leuen al.
Laet ons toch ghedencken Gods straffinghe wijslick Hoe dat des menschen boosheyt by hem is ghehaet En liet hy d'oude werelt niet vergaen afgrijselick Deur den water ende dat om haer boosheyt quaet Maer den rechtueerdighen Noach hy niet en verlaet Daer aen men Godts gherechticheyt mach mercken Den boosen Pharo met zijn cracht int Roomeyr vergaet Want Godt der Heerscharen haete zijn boose wercken Korach, Dathan, Abyron met haer boose clercken Twee hondert veertich zijn in d'aerde ghesoncken
Veerthien duysent gheschent vant vyer des Hemels percken Om dat haer boosheyt voor den Heer heeft ghestoncken Laet doch dees verschricklicke straff ons hart ontfoncken Ende beclaeghen ons boosheyt met suchten en beuen Ende en laet ons niet meer in sonden proncken Maer aen ons naesten bewijsen die wercken seuen, Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
Och menschen wilt toch scheyen Wt dat boose Sodoma quaet Wilt v tot Godt bereyen Eer dat v den tijt ontgaet.
Laet ons toch spieghelen aen dees exempelen Die ons allen tot waerschouwing hier zijn gheset Op dat wy mochten zijn suyuere tempelen Daer des Heeren Gheest in rust reyn onbesmet Ghelijck als Mattheus die den tol wort belet Door ghehoorsaemheyt wort seer haestich Gods dienaer Och laet ons doch leuen met Zacheus naer Godts Wet Ende gheuen ons euen Naesten het zijn voorwaer Ick wilse viervout voldoen spreeckt desen sondaer En is met een vry ghemoet tot Christum ghetreden Laet ons toch oock beschreyen onse boosheyt swaer Als veel sondaren met Magdalena deden Die haer ootmoedich van herten voochden beneden Tot die voeten Christi die sy heeft ghewreuen Met traenen, en bleeff volhardich in haer ghebeden Och laet van ons toch sulck berou oock zijn bedreuen Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
Den tijt wort ons ghegheuen Van Godt den Heer dats claer Dat wy in deuchden soude leuen En verlaeten die boosheyt swaer.
Prince.
Laet ons desen Prinsch der Heerscharen crachtich Wt gantscher herten aenroepen om zijn ghenaden, Dat hy ons boosheyt toch niet meer wil zijn ghedachtich Maer dat hy ons als den sondaer wil ontladen Op dat wy ons seluen moghen leeren versmaden En steruen ons vleysch dat besmet is met sonden Die tweede doot en mach ons dan niet schaden Als wy met Christo verresen zijn beuonden
Dan zijn wy vry en van alle smert ontbonden En d'eewighe blijschap coemt ons dan te vooren Och menschen bedenckt dit toch als den ghewonden Wilt v toch bekeeren en Gods stem aenhooren Want blijuen wy verhart te meer ontsteeckt Gods tooren En wy worden int boeck des leuens niet gheschreuen Maer int strenghe oordeel blijuen wy verlooren Om dat wy hartneckich in boosheyt zijn ghebleuen Want Godt haet den menschen die booslick leuen.
Willen wy zijn ghepresen Ende Gods kinderen zijn Soo moet die boosheyt van ons wesen Ende hooren Gods stemme fijn.
Prince.
Princen hier al te saemen Dat v hier is ghebrieft Wilt dat ten besten raemen Wantet T'schiet wt Lieft.
T'schiet wt Lieft.
Cookies on Poetry Cove