§ Liedeken op de wijse,Het voer een Ruyter in een bosschaeije.
EDel Mensche en wilt Godt niet verlaten,
Maer wilt hem dienen met Sinnen vroet,
Soo sult v aen v Siele baten,
Hy heeft ons gheschoncken sijn dierbaer Bloet.
Ghy Onverstandighe, wilt hier nae haken,
Om Godts Woort te hooren met Sinnen coen,
Soo suldy inder Liefden blaken,
Met salighe Spijse sal hy v voen.
D'Woordt des heeren dé Paulus keeren,
Hy vraechde, Heere, wat wil ick doen?
Inde Stadt van Damasco sonder eenich verseeren,
Creech hy Ghenade, en was van Sonden moen.
Wy zijn maer Eerde, wat willen wy maken?
Ons leuen en sal hier niet langhe zijn,
Ongheloouicheyt moeten wy staken,
Oft tsalder al qualijck gaen, verstaghet mijn.
Het Woordt des Heeren dat sal v leyen,
Inden Throon des Heeren, willet wel verstaen,
Die Węrelt deure willet verbreyen,
Soo suldy eewelijck in Rusten staen.
Wel hem de ghene die hier op dincken,
En die eenen anderen bekeeren can,
T'Rijcke des Heeren sal hy hem schincken,
Want hy staghet in Godts Gracie dan.
Den Propheet Daniel (ghy moghet wel weten)
Heeft certeyn drye daghen lanck
Inden Cuyl der Leeuwen gheseten,
Dat Lichaem was wel alsoo cranck.