§ Liedeken op de wijse,Conditor alme syderum, &c. Wt den .xxxvii. Psalm.
O Heere, en wilt my in uwen thoren
Niet straffen, ghy weet, ick ben gheboren
In Sonden, en daer om vroech en spaye,
Roep ick alleene om v Ghenaye,
Mijn Misdaden, ende mijn Sonden,
Mijn Hooft te bouen gaen t'alle stonden,
Ende ghelijck eenen swaren last,
Hebben mijn Boosheden my belast.
Alle mijn begheerten, O Heere,
Ende dan mijn versuchten wel zeere
En is noch heden, is noch morghen,
Uoor dijn Godheyt niet verborghen.
Mijn Urienden en oock mijn Naesten,
Met quaet altoos teghen my willen haesten,
En die eertijts by my zijn ghebleuen,
Die zijn nu verre van my verdreuen.
Ghewelt en Fortse hebben sy ghedaen,
Die mijn Siele bederuen wouwen saen,
En niet dan ydelheyt sy en spraken,
Die met alle Quaet my wouwen vermaken.
Maer als de Dooue, heb ick niet ghehoort,
En ghelijck de Stomme sonder rappoort
Was ick altoos, en t'elcker spatie,
Zijnde oock sonder Arguatie.
Maer op v, O Heere, is mijn betrouwen,
Niet achtende haer die op my spouwen,
Sy sullen int eynde noch werden beschaemt,
Al zijnse nu zeere sterck vernaemt.
O Princelijck Godt, ouer alle Staten
Hebdy de macht, wilt my niet verlaten,
Maer compt my te baten, en helpt my wt Weene,
Want ghy zijt mijn Behulper alleene.