§ Liedeken op de wijse, Uenus goddinne.
UErheucht ghy Christen Sinnen //
Wilt Godt alleen beminnen,
Die sijn Bloet liet wt rinnen,
Om ons ghewinnen.
Hy heeft ons altemale //
Wt reyn Liefde loyale,
Bevrijt van t'Uyants quale,
Dits principale.
Hy heeft ons als vailanden //
Te niet ghedaen haer Banden,
Uerlost wt Pharos handen,
Uersmoort met schanden.
Wilt hem met Loffsanck eeren //
Sijn Liefde oick vermeeren,
Blijft niet verhert als weeren,
Wilt tot hem keeren.
Al schijnt ons Godt hier haten //
Hy sal ons niet verlaten,
Hy troost ons bouen maten
Wt Charitaten.
Dus wilt Godts Woordt aenhouwen //
En daer op vast betrouwen,
Wilt valsche Leere schouwen,
Al sonder flouwen.
Waeckt, bidt tot allen stonden //
Godts Woordt wilt wel deur gronden,
Soo meucht ghy zijn ontbonden,
Onlast van Sonden.