§ Prince.
Dit can de Landen in Rust houden en Urede,
Want daermen Godts woort vreest in deurp oft stede
Moet ruste blijuen.
Merckt een mensche, hoe machtich, hoe sterck van lede,
Ureest hy des Heeren Woordt met reynder sede,
Twisten noch kijuen //
En salmen hooren, maer den Haet van hem drijuen,
En sijnen naesten doen als hem seluen perfect,
Ghelijck ons God gebiet naer schriftuers schrijuen,
Altijt te leuen naer sijn Woordt subiect,
Uerich in die Liefde van t'quaet blijuen suspect,
Dit can de Landen in Ruste houden verheuen,
Niet opgheblasen, maer altijt zijnde verwect
Te vreesen Godes Woordt, en daer naer te leuen,
Met Liefden verciert groot bouen schreuen,
En den nijdighen Haet worpende ouer boort,
Dit houdt de Landen in rust dan reyn beseuen,
Eendracht verciert met liefden vreesende Gods woort.