§ Liedeken op de wijse,In Augusto den tweeden dach.
O Heere v oogen wilt neerwerts slaen,
Op ons erm menschen met sonden belaen,
Die hier ligghen in grooter Onrusten,
Dat wy wt der slaep der Sonden opstaen,
Nae v ist Heere dat wy dursten,
O Heere, die Werelt is nu zeer boos,
Wie can gronderen haer wercken loos?
Daer sy ons nu wilt met bedrieghen,
Al haer wercken zijn heel ijdel en voos,
Sy en doet ons niet dan lieghen.
Die Duyuels die spannen hun boghen fel,
Om allen te bringhen in groot ghequel,
Sy willen ons heel verpletten:
Dus helpt ons Heere met haesten snel,
Soo en mach ons niemant letten.
Sy bringhen wel soo veel Ualscheyts voort
Om te verdrucken v Godlijck Woort
Onder Rijcke en onder Ermen,
Sy willen ons werpen heel ouer boort,
O Heere wilt onser ontfermen.
O Heere ghy zijt onsen vasten Steen,
Op v eest dat wy betrouwen alleen,
Naer v Woordt soo willen wy leuen,
Ghy cont ons helpen en anders gheen,
Als ons die Werelt sal begheuen.
O Heere verleent ons doch wil en cracht,
Als ons den Uyant bespringt onsacht,
Om hem dan te bestrijen:
Want als eenen Leeu, dach ende nacht
Briest hy van alle sijen.
O Heere, v Goetheyt is soo groot,
Wie dat v aenroept in sijnder noot
Ghy en sult hem niet verlaten,
Als wy moeten smaken die bitter doot,
Helpt ons dan t'onser baten.