Bruessel. Den Boeck. Om beters wille. Spellet wel.
EEn Prince machtich die heeft in handen Ueel Ulecken en Landen // om te regeren, Wilt hy die vry houden van schade oft schanden, Met alle sijn Uerstanden // moet hy supplieren Aen Gode, dat hy hem wil inspireren Met sijnen Gheeste der Wijsheyt voor alle saken, En tghebruyck van haer in sijn herte fonderen, Dat hy alle hare crachten mach ghesmaken, Waer sonder hy niet en can gheraken Tot Uolcommenheyt van sijn eerste beghinnen, Hy moet sijn Landen als ghetrou Wachter waken, Met sorchfuldicheden sijn Uolck beminnen, Soo sullen sy hem voor haer Ouerhooft kinnen: Dus Ghebruyck der Wijsheyt om in Rusten bouwen, Moet hy vast houwen // int Herte en Sinnen, Want tghebruyck der Wijsheyt van Heeren oft vrouwen, Dat can de Landen in Rusten houwen.
Wijsheyt is van alle Rusten de Princersse, En Onderhoudersse // elck wil tot haer keeren, Sy is v al bereet als Middelersse, En als een Meestersse // can sy wijsen leeren Liefde, Rechtveerdicheyt, die Princen, Heeren Moeten ghebruycken in Landen en Steden, Om svolcx bevrijden van onrustich verzeeren, Wijsselijck oordeelen hen die t'Recht ouertreden, Stellen al om gherechte Wetten en Seden,
Met Ghebruyck der Wijsheyt in al haer Assęeren, Die Ondersaten in Onderdanicheden Houden, met Liefden tghemeyn proffijt beghęeren: Onruste machmen wt de Landen węeren, Deur Ghebruyck der Wijsheyt, sonder verflouwen, En houden in Rusten, dit is mijn verclęeren, Tghebruyck der Wijsheyt inde Princen vol trouwen, Dat can de Landen in Rusten houwen.
Godt heeft veel Menschen wel Wijsheyt ghegheuen Om in haer Leuen // vast te ghebruycken Tot sijnder Godlijcker Eeren verheuen, Als men vint beschreuen // wilt de schrift ontpluycken Maer men bedect de Wijsheyt met veel blauhuycken, Beschinck, Ghiericheyt, en andere malitien, Dat die Gheruste, voor d'Ongheruste duycken Moeten, by fauten van rechter Iustitien, Ghebruyckte elck Wijsheyt in haer Offitien: Daer in sy ter Węrelt van Godt zijn ghestelt, De Landen waren vrij van alle Uitien, Ghehouden in Rusten, in huys, bosch, en opt velt, Als ons de Schrifture tot veel plaetsen vertelt, Dus ghebruyct Wijsheyt, die Steden, Landouwen Regeert, en aensiet Gheschinck, gauen, noch ghelt, Op t'Ghebruyck der Wijsheyt wilt v betrouwen, Dat can de Landen in Rusten houwen.
Cookies on Poetry Cove