§ Liedeken.
GHy Christen Broeders excellent, Op Godt den Heere wilt betrouwen, Sterckt v Ghelooue in hem prent, T'is dijn Uerlosser wt benouwen, Sijn Heylich Bloet Wt Liefden goet, Storte hy tot onser baten, Uoor ons behoet, Al met ootmoet, Dus spreect hem lof hier alle Staten.
Wie dat ghelooft sal salich zijn, Heeft hy tclaer Doopsel ontfanghen,
Christus dat spreeckt met woorden fijn, Dus laet ons allen t'Ghelooue ontfanghen, Oft vrij voorwaer, Dit is al claer, Wy zijn eewich verloren, Dwelck waer mesbaer, Dus hebt dies vaer, Wy waren beter niet gheboren.
Die oude Uaders triumphant, Waren int Ghelooue ontsteken, Uerwachtende altijt sijn machtighe hant Die heurlien niet en heeft besweken, Maer inder noot, Dede bijstant groot, En quam haer smert ghenesen, Al deur sijn doot, Want sy blijckt bloot, Met hem ten Hemel zijn verresen.
Iohannes woorden wilt verstaen, Die hy ons allen doet bekinnen, Wie dat ghelooft dit is t'vermaen, In sijnen naem gheeft hy wt minnen, Sonder afscheen, Te werden reen, Gods kinderen verheuen, Dus groot en cleen, In hem alleen, Sterckt v Ghelooue al v leuen.
Wten Ghelooue t'alder tijt, Leeft de Rechtveerdighe mensche,
Soo Paulus selue dit belijt, Totten Romeynen t'onsen wensche, U Deuchden al, Groot ende smal, Laet deur t'Ghelooue wercken, Onder t'heylich ghetal Men v rekenen sal, Deur des Gheloofs groot verstercken.
Dat de Wet ghebiet te houden wel, Dat can t'Ghelooue vercrijghen, Het is een Wortel soet niet fel, Der edelder Sielen sonder swijghen, Zeer soeten gheur, Met groot faueur, Cant haer oock doen verweruen, T'hout haer in fleur Sonder ghetreur, Want sonder t'Ghelooue sy sou bederuen:
T'Ghelooue sterk is eenen Schilt Teghen des vyants crachten quaet, Wie die aen heeft wert niet ghevilt: Maer sal verwinnen, tzij vroech oft laet: Want tsvyants cracht Uerliest sijn macht, Al wilt hy ons zeer wuellen, Hier op wel dacht, Dach ende nacht, Schout alle die v anders spellen.
Cookies on Poetry Cove