Gheertsberghe. Vbi vvlt spirat.
TFij v Discordie, fenynich Serpent, Die de gantsche węrelt, verre hebt gheschent, U quaet onderwernt // bringt ons ter ruwijne, Letter yemant heeft Wijsheyt int herte gheprent, Aldus is (achermen) ts'Lants Ruste absent, Ons blijft nu ontrent // grooten druck, ancxt en pijne, Och hoe gherust, hoe vrolijck plach t'volck te zijne, T'andren termijne // als Wijsheyt regneerde, Gods Ureese gaf de menschen goey Disciplijne, Als elck Hooft met Wijsheyt sijn Lekens regeerde, D'Ouerste inde Wijsheyt altijt studeerde, Om t'profijt te vinden van sijn Ondersate, D'Ondersate hem oock neerstelijck occupeerde, Om d'last te volcomen van s'Princen mandate, Doen was d'Lant wel gherust in elcken State, Dus segick stoutelijck onder Mannen en vrouwen, De Wijsheyt can de Landen in Ruste houwen.
Dat Lucifer gheen Wijsheyt was vserende, Maer hem seluen als t'Hooft was exalterende,
Regerende // daer hy was om dienen ghestelt, Was hier niet eerstmael wt descenderende Onruste? gheheel den Hemel mouerende Niet cesserende // Lucifer en was gheuelt? Sonder twijfel t'was soo, dus blijft hy ghequelt, Nu lijdende ghewelt // van Onrusten sware. Ons eerste Uadere oock Adam ghespelt, Was hy niet gheschapen om rusten eenpare? Maer (laten) sijn Wijsheyt ghinck hy te nare, Dus heeft hy hem tot Onrusten begheuen, En al sijn Naecommers int openbare, Soo dit in Genesi net staet beschreuen: Noch segh'ick, In wat Lant niet en is becleuen De Wijsheyt, daer sal moeten de Ruste flouwen, De Wijsheyt can de Landen in Ruste houwen.
Daer Wijsheyt is, is oock goede Policije, Daer Wijsheyt is, en is gheen Hoouerdije, Noch eenighe Inuije // maer de Liefde soet, Deur de welcke de Herders niet met Partije Tghemeente regeren, maer met herten blije Aen elcke sije // en met sinnekens vroet, Niet om eyghen bate, oft met euelen moet, Tvleesch en tbloet // eten: maer tvolcx welvaert alleene Soeckende, als een vader voor sijn kinderen doet: Dit zijn goe Hoofden voor de Lekens ghemeene. Daer Wijsheyt is, is oock Ghehoorsaemheyt reene, Die de Lekens ghewillich doet obedieren Der Princen Gheboden, tzij groot oft cleene, Sonder murmureren in reynder manieren, Dit Minlick Accoort can de Landen vercieren,
Dwelck spruyt wt de Wijsheyt in goeder trouwen, De Wijsheyt can de Landen in Ruste houwen.
Cookies on Poetry Cove