§ Prince.
Prince, Ureest uwen Godt, tslot van alle saken
Is voorwaer daarin, den keest poocht te smaken,
Daer naer wilt haken // om dit te deurwiene,
Dat Iosaphat, en Iosue niet en braken:
Maer wt minnen, binnen // om Ruste te maken,
Heur Uolck aenspraken // vanden Heere t'ontsiene,
Wie gherustelijck, lustelijck // soeckt t'ontvliene
De pijne, vol brijne // vanden Helschen brande,
Die moet, vroet // en wijs zijn, tstaet so te gheschiene,
Om te vreesen, als Weesen // goet van Uerstande,
Niet de Knechten, slechten // om pijne of schande:
Maer als het Kint, versint // sijns Uaders wille.
Dus wilt ghy, bly // commen ten gherusten Lande
Int s'Hemels Conuent, ient // los van gheschille:
Den Heer, emmermeer // Ureest, gherust en stille,
Ghy sult schier, hier // de Ruste, met luste // bouwen,
Godts Ureese can de Landen in Ruste // houwen.