Antwerpen. Uioliere. Liefde verwint vele.
GHy Onuerstandighe, die leeft vol ontrouwen, Nae ws selfs lust, en bringt in groot benouwen Uwen Naesten, en wilt noch blijuen obstinaet: U Sterckte sal vergaen daer ghy op wilt bouwen, Dus vreest den Heere, volght alleen sijnen Raet: Merckt het bloemken gheciert hoe haestich dat vergaet, En van een cleyn windeken wordt ghecorrumpeert: Want daermen Gods Ureese verlaet met woordt en daet, Daer is d'landt in Onrusten onghecesseert, Maer als d'Ouerheyt met Godts Ureese regeert, Is welvaert den Rijcken, en troost voor den ermen, En den ghenen die daer teghen rebelleert, Wederstaet Godts Wille, en tslandts beschermen: Deur Godts vreese verhoordmen d'ellendich kermen, Gheen tonghe en mocht al de Deucht verclaren: De Landen houdt in Rusten met ontfermen De Ureese Gods, want het is des Landts welvaren.
Daermen Gods Ureese verlaet, t'is ten afgrijsen, Men siet daer veelderley Twisten rijsen, Die in Rusten saten, comen haest ter schanden: Maer de Ureese Godts doet Liefde bewijsen. In Rusten en Welvaert blijuen de Landen, Die Godts vreese bemint stille sijn vyanden: Wel zij d'Ouerheyt die Godts Ureese aencleuen, Haer is van Godt t'Sweerdt ghegheuen in handen, Op dat den Gherechten sou in Rusten leuen:
Sulckx is van Godt tot smenschen troost ghegeuen, Tot straffinghe der Quader, en voor de Goede Tot bescherminghe: dus laet Twist zijn verdreuen, En ghebruyckt Godts Ureese tot uwen voorspoede, Weest niet als dwase opgheblasen van moede, Maer doet naer ts'Gheests lust als goede dienaren, T'sal der Sielen profijt zijn, volght als de vroede De Ureese Godts, want het is des Landts welvaren.
Om dat ghy hebt (spreeckt Godt) mijn Ureese verlaten, Heb ik Regenten ghestelt, al mochtijt haten, Op dat sy v straffelijck souden castijen: Maer daer Godts Ureese is, sietmen d'Ondersaten Haer d'een teghen d'ander van Twisten mijen, Godts Ureese is d'Landt een Ghebenedijen: Dus vreest Godt, en wilt sijn Woordt wesen subiect, Soo sal hy v van Onrusten bevrijen, En sijn Goetheyt sal wesen ouer v ghestrect, Godvreesende Ouerheyt wort van Godt verwect, Daer Paulus selue heeft voor ghebeden, Dus t'Cleedt der Liefden met Twist niet en bevlect, Maer bemint Godts Ureese met wijse Seden, En weest van Herten niet onbesneden, Soo sal Godts Gheest v tot Eenicheyt bewaren: De Landen can houden in Rusten en Ureden, De Ureese Godts, want het is des Landts welvaren.
Cookies on Poetry Cove