§ Liedeken op de wijse, Ontwaeckt ghy Menschen ouer al. Psal. 51.
DIE met Babel hebt ghedroncken,
Uan tgheen dat sy heeft gheschoncken,
Uan haer wilt nu toch scheyen,
Wilt niet achten op haer soet loncken,
In Christus Woordt wilt vermeyen.
Wat wilt ghy glorieren stout
In v quaetheden menichfout,
Den Heer compt ons te baten
Die in sijn Woorden altijt betrout
Hy en salse niet verlaten.
U Tong heeft willen den heelen dach
Boosheyt dencken (met groot gheclach)
Ghelijck t'scheermes can crincken,
Soo dedese wee, roept nu o wach,
Wilt anders v toch bedincken.
Tquaet hebdy bouen het goet bemint
En lief ghehadt, dit wel versint,
Die den goeden brachten te dale,
Daerom v seluen, nu toch kint,
Uerlaet nu alsulcke quale.
Daerom sal v Godt bederuen saen,
En wtroeyen (hoort mijn vermaen)
Uander Eerden, en v saet mede,
Want ghy veracht den Heere plaen,
Ghy schout altijt oock den Urede.
Dit sullen de Rechueerdighe sien,
En vreesen (eylasen) tsaen gheschien,
En spreken t'uwer cleynder eere,
Siet dese Mensche, vatet t'bedien,
Heeft verlaten Godt sijn Heere.
Op sijn vermenichfuldich goet
Hoepte hy vol ydelheyts onsoet:
Maer Godt woude my bewaren,
Als een Olijf, hoept' ick metter spoet
In Godts Woordt, sonder beswaren.