Bloeyende Wijngaert rancke tot Berchem. Niet sonder Godt. Ionckheyt sueckt Ureucht. Per C.D. Damme.
O Menschen waerom zijdy dus van sinnen broos? Dat ghy meest Twist, tweedracht bemint altoos En lijf en siele daerom gaet crincken, Condy dat niet dincken // Doedy v Naesten quaet ghy doet v seluen boos, Ghy breeckt Godts Ghebot sonder eenich mincken, Dincket v niet stincken // Tfij schaemt v dwasen laet uwen hoochmoet sincken, Wraeckghierich zijdy in al v manieren, Dwelck comt deur Gulsicheyt, en dronckendrincken, Dan wildy noch d'Ouerheyt deur v hantieren, Met Ureden niet d'Landt laten regieren, Tschijnt ghi willer self doen maer v voortstel is niet, Eert v Ouerheyt, willet soo bestieren, Eendrachtelijck houdt Urede, want Christus ghebiet, Niet en can de Landen houden in Rusten siet, Dan dat vergaert deur Urede ghemeene, D'Eendrachtighe Ghemeynte wt Liefden reene.
D'eendrachtighe Ghemeynte is weert om prijsen, Met goeyen raet versamende als de Wijsen, Can in Rusten houden alle Landen oft Stat Bouen eenighen Schat // Men sieter niet dan Urede en Liefde wt rijsen, Ende die Ouders eeren, want Christus dat Bewijst v zeer plat // Uolght hem na, bidt hem opt sijnen Wijsheyt wat Daer de Wijsheyt is en can de boosheyt niet wercken Haet en Nijt vergaet, hun leeringhe is mat, D'Eendrachticheyt verdrijftse wt alle percken, D'Landt blijft in Rusten Godt wiltse verstercken, En wiltse als Schaepkens by een vergaren, Dus Broeders, wilt na de Gherechticheyt hercken, T'is v Salicheyt, laet Nijdicheyt varen, Ondersoeckt de Schriftuere, t'hert sal openbaren Met Lofsanck tsamen in tijen van Weene, D'eendrachtighe Ghemeynte wt Liefden reene.
Weest eendrachtelijck ghesint, deur Wijsheyt sticht Broeders uwen Naesten, volcht Christum int d'licht, Elck neem sijn Cruyce al ist swaer om draghen, Latet v behaghen // Ghy crijcht d'eewighe Urede, dus v boosheyt swicht, Oft ghy sult noch crijghen meerder plaghen Inde leste Daghen // Alsmen v daer elck bysonder sal vraghen Na v goede wercken, en ghy en hebt gheen ghedaen, Dan ist te spade, en wilt niet vertraghen, Oft ghy sult wt d'Leuen in de Duysternisse gaen, Daer suldy hooren Knersselinghe der tanden saen,
Dus hebt Liefde en Eendrachticheyt vercoren, Op dat ghy in v Landen blijft vast staen, Noch gheen van v Schaepkens en gaen verloren, Ghy blijft in Urede, t'drijft te niet tsvyants thoren, Gheenen hoop soo groot can verwinnen alleene D'eendrachtighe Ghemeynte wt Liefden reene.
Cookies on Poetry Cove