§ Liedeken op de wijse,Ueriubileert v ghy Uenus ionghers.
WIlt wt den slape nu ontspringhen,
O schoonen amoreusen mont,
Nae v soo staet alle mijn verlinghen,
Ghy die mijn ionck hertteken hebt deurwont.
U liefde Lief die valt my soo sware,
Soo dat ick niet en weet waer blijuen,
Ick en weet schoon Lieff gheseydt int clare,
Wat dat ick sal gaen bedrijuen.
Schoon Lief wilt my ghedachtich wesen,
Al ben ick gheslaghen int wilde dangereus,
Ghy zijt de ghene die my mach ghenesen
Met v woordekens soet zeer amoreus.
Schoon Lief en wilt my niet verlaten,
Dat bidde ick v Lieueken, als nu ter tijt,
Compt my schoon Lief toch te baten,
Op dat ick met v mach zijn verblijt.
Schat en goet soude ick lieuer deruen,
Dan die weerdtste blomme vercoren,
Al ist dat die Nijders soo menich weruen
Met haer valsche tonghen ons nae sporen.
Ick mach wel treuren ende kermen,
En claghen altijt sonder verbrach,
Wildy my Lief niet ontfermen,
Soo en hebbe ick nemmermeer blijden dach.
Ick en was noyt in meerderen noot,
Uenus bestormt my aen alle sijden,
Dus Lief aenmerckt mijn lijden groot,
Dat ick om v Lieueken nu moet lijden.
Adieu Princesse, Princesse lief ghepresen,
Adieu schoon Princesse zeer vaillant,
Uan schoonder Princesse en heeftmen noyt ghelesen
Dan van v claer blinckende Diamant.