Het Roosken van Louen. Minne. Mint God bouen al. per I.B.
HOort al tsamen ghy Broeders wat dat eendrachtich, In rusten can houden de Landen machtich, Dat is die Wijsheyt, die welcke diet al regeert, Ghelijck wy vinden, dat is waerachtich Inde Schrifture beschreuen onghecesseert, Dat die Wijsheyt de moeder is (hier op grondeert) Uan alle Deuchden, waer wt dat Rust can rijsen, Daerom diet Uerstant, heeft haest hy hem verneert Om de Wijsheyt altijt eewich te prijsen. De Landen vol Dwaesheyts, gheen veriolijsen En is in haer, dan een twistich bedrijuen, Als Honden sy altijt grimmen, en grijsen, Gheneycht eewelijcken om vechten en kijuen, Daer om rade ick elcken Mannen en Wijuen, Dat sy de Dwaesheyt schouwen als helssche beeren, En soecken Wijsheyt daermen veel af mach schrijuen: Want Wijsheyt can Onrust in Ruste verkeeren.
Die Wijsheyt en sal met haer gheen onrust draghen Oft yet dat daer is teghen Godts behaghen: Want wt den mont des Uaders is sy ghesproten, Deur haer zijn wy verlost van veel plaghen, Als Maria zeer vierich werde deurschoten Metter Liefden straele, heeft sy onverdroten, Die eewighe Wijsheyt bracht in swerelts pleyn, Die sijn Landen met den bandt des Ureedts besloten Heeft, tot spijt van sijnen vyanden groot en cleyn, Daerom segghe ick hier noch int ghemeyn, Dat Wijsheyt can in Ruste houden de Landen, Dies elck wel louen mach dat edel greyn, Die ons die Wijsheyt sant in dese waranden, Bewaert desen Schat wel, als v beste panden, Hy is v ghegheuen van den Heer der Heeren, Dien misbruyckt, die vercrijcht veel schanden, Want Wijsheyt can Onrust in Ruste verkeeren.
Deur die Wijsheyt, was Bethulia verlost saen Met Iudiths bijstant, de welcke is ghegaen Tot haren vyant en sloech hem aff sijn hoot, Dies die heel Stadt deur haer, Ruste heeft ontfaen, Al was sy zeer beroert en in grooten noot, Die Wijsheyt helpter wt des benautheyts boot, Noch veel, alst blijckt tot diuerssche tijden Deur Wijsheyt wortter daer veel verlost vander doot, Als in Orloghen, in stormen, en in strijden: Dus wilt Wijsheyt ghebruycken in alle sijden Wildy van dees Onrustheyt werden ontbonden, Wijsheyt en wilt die gheensins benijden, Sy is contrarie des dwaesheyts wonden,
Daer om die daer zijt inde Onrust der Sonden Soeckt die Wijsheyt en wilt haer altijt eeren, Onrust die vliet voor haer, hoort mijn vermonden, Want Wijsheyt can Onrust in Ruste verkeeren.
Cookies on Poetry Cove