§ Liedeken op de wijse,Trois bon Galans.
O Sions Berch, Ghy meucht v wel verheughen, Ury sonder erch, Staet altijt Gods vermeughen, Sijn Woorden soet, Cunnen hem niet berouwen, Tot ons behoet, Hy nu vry doet, Sijn schoone Stadt weer bouwen.
Hy helpt altijt, En heylicht sijnder Hutten, Sijns Priesters lijdt, Beschermen ende schutten, Hy staet ter wacht, In t'vier sijnder Colomnen,
Die wter nacht Uoort heeft ghebracht Sijn Woordt al schoon volcommen.
In midden v, Soo is des Heeren wandel, Tot eenen gru Uwer vyanden handel, Soo hy den Og, En Sihon heeft verwaten, Sijn Handt als noch, Gheweldich doch, En sal v niet verlaten.
De Heere leeft, Die Sion heeft vercoren, En altoos gheeft, Soo hy heeft toe ghesworen Israels Saet, En wilt een eynde maken, Der Spotters Raet Ouer haer Daet, Compt hy selue ter wraken.
Hem is t'ghewelt Ghegheuen in sijn handen Soo d'Woordt vertelt, Fijn ouer alle Landen Al eest Ondanck, Des Weerelts Creatueren T'bazuyn gheclanck, Can wel eer lanck,
Uellen Ihericoths mueren.
Christus is t'Hooft, Wat willen wy dan vreesen, In hem ghelooft, En laet hy v gheen Weezen, Sijn Kercke vry En sal niemant omwenden, Hy blijft se by Wat noodt dat zy Al tot des Ueerelts Enden.
Wy veel, een Lijf, Deur sijns Woordts openbaren, Een Hope stijf, Een God Heer der Heyrscharen, Een Gheloof reyn, Een Doopsel sonder vallen, Een Uaer ghemeyn Om ons certeyn Deur, ouer, in ons allen.
Cookies on Poetry Cove