Gheertsberghe. Vbi vvlt spirat. Op den Thabor. H. Peerter Stamps.
O Moordadich schadich // twist, niet om gronderen, Die de weerelt verkeerelt // sonder cesseren, Deur v declineren // ons gheruste daghen, Ghy doet tgoet Accoort gheheel corrumperen Uan het soet verbant, d'lant // cunt ghy priueren, Waer by, vry, dit compt de sommighe vraghen, Dus verhal'ick, verbalick // in tsdrucx beclaghen,
T'es, by expres // datmen de Ureese des Heeren, Wien Lande, met schande // nu siet veriaghen, Tghebreck van haer, claer // doet onruste vermeeren: Maer, soo waer // regneert Gods ureese vol eeren, Salt al, groot en smal // gherustelijck leuen: Wilt naer, swaer // exempel van Lucifer keeren: Want hy, by // Godts Ureese niet en is bleuen, Als boos, vercoos // hy het onrustich sneuen: Dus stilt v, en wilt nv // op dit Woordt betrouwen, Godts Ureese can de Landen in Ruste houwen.
Godt Adam stellende in het Paradijs, Storte in hem sijn Ureese, en maeckte hem wijs, By goet aduijs // om in Ruste te blijuen: Maer (lacen) van Gods Urees verloos hy den prijs, Uerlatende de Ruste, zeer soet en propijs, In Onrusten vallende deur sijn bedrijuen. Men sach Salomons Rijck in Ruste beclijuen, Soo lang hy Godt vreesde, in Wijsheyt groeyende, Maer versmaende Godts Ureese, en met de Wijuen Sijn Ruste soeckende, Wijsheyt verfoeyende, Soo was hy terstont tslandts Ruste afsnoeyende, Daer naer soo volghder oock groote Turbatie: God weckte teghen hem twistelijck groeyende Adad, dies Onruste daer nam statie: Dus vreest als Kinders vrij van murmuratie, T'zij Heeren oft Knechten, bee mannen en vrouwen, Godts Ureese can de Landen in Ruste houwen.
Godts Ureese is t'Beghinsel der Wijshede, Die de Hoofden behoeft op d'Landt, en int Stede,
Godts Ureese is mede Obedientie, Hadden d'Hoofden Ureese, soo Salomon dede, De Lekens Ghehoorsaemheyt, nae d'oude Sede, Ruste en Urede creghen Reuerentie, Maer van Gods Ureese, is nu cleen mentie, Ueel Hoofden en vreesen nu den Heere // niet, Dus failgeert haer Wijsheyt vol excellentie, En d'Ondersaten zijn oock t'elcken keere // siet Sonder Ureese, nau soeckende Godts eere // iet: Dus blijuense onghehoorsaem, qualick beraen. De Wijse Man hier af een goede Leere // liet, Segghende van Gods Ureese, tot elcx vermaen: Sulck als d'Ouerste is, zijn de knechten saen. Wee den Lande, daermen siet Gods Ureese flouwen, Godts Ureese can de Landen in Ruste houwen.
Cookies on Poetry Cove