§ Liedeken op de wijse,Kijck Godt, wie sal ick claghen // Mijn lijden. etc.
HOort toe ghy Christen sinnen, Die den Heere hier mint en vreest, Wildy commen ten Hemel binnen, Soo wandelt hier naer den Gheest, Al siedy nu vol blamen, Dees Węrelt wonderlijck gaen, Godt en laetse niet beschamen Die naer de Waerheyt staen.
En wilt daerom niet treuren Al zijdy ghetribuleert, Strijt vroom teghen t'beceuren, Want die hier perseuereert In Goddelijcke wercken, Werdt verheuen als een greyn: Want Christus t'Hooft der Kercken, Is haer lieder Capiteyn.
Daniel Godts Knecht vercoren, Werdt vertroost, dus verjolijst. Helias niet verloren, Oock vander Raue ghespijst: Wie sachmen noyt verlaten, Hoe dat sy waren benout, Hy compt se al ter baten, Die in hem hopt en betrout.
Den Man aen die Piscijne, Die dryendertich iaer lanck Gheleghen hadde in pijne, En t'Urouken met den Bloetganck, Deur t'Ghelooue ghepresen Quamen sy al wt verdriet, Godt heeftse reyn ghenesen, Dus ghy Menschen en twijfelt niet.
Centurio der ghelijcken Badt oock voor sijnen Knecht, Sijn Goetheyt moest daer blijcken Aen t'Urouken dat quam int Recht, Met Ouerspel bevonden, Maer was verlost van dien: Lof, Prijs tot allen stonden Soo moet v Heere gheschien.
Aensiende dees Weldaden, O Menschen cleyn en groot, Zijdy te zeer gheladen Met Packen der Sonden snoot, Hy sal v wel verlichten: Want hy is veel te goet,
Dus wilt van weenen swichten, Merckt wat die Heere doet.
Dauid en Magdaleene Droncken van sijnen Wijn, Sy werden net en reene. Petrus en Mattheus fijn, Sacheus sonder falen, Den Moordenare voorwaer Moesten al Salicheyt halen Wt dees Fonteyne claer.
Cookies on Poetry Cove