Antwerpen. Uioliere. ☞ Den tweeden Prijs. Wt ionsten versaemt. Goetwillich van herten. Per Haecht.
Onder den Hooueerdighen is altijts twist, En by den Ongherechtighen is arghelist, Midts dat sy Godts kennisse hebben verloren, Uerachtende den wijsen Raet, die niet en mist: Maer salich zijn sy, dien hebben wtuercoren. Sulck Coninck is tot de rust sijns landts gheboren, Die wijsen Raet heeft deur Gods gheest warachtich, Dees Salicheyt heeft God Israel ghesworen, Ist dat ghy my bekent, als mijn volck eendrachtich, Uoor uwen Heere, uwen Godt almachtich. Ghy sult ghebenedijt rusten deur v bede, En ick sal v beschermen deur mijn Hant crachtich, Uoor v vyanden en Onsalicheyt mede,
En vergheet my dan niet, gheeft mijn Kennis stede, Uolcht den Raet mijns Woorts, die v t'salich leeren // gheeft, Dus houdt de landen gherust met goede sede Den wijsen Raet, die de Kennis des Heeren // heeft.
Den Wijsen Raet, die de Godheyt is ghehuldich, Is slandts welvaert, tot svolcks Uoorspoet menichfuldich, Luttel acht hy op de Heydensche rechten: Maer deur Gods kennis, doet hy dat hi is schuldich, Selden sal hy met duyster Redenen vechten, Gheuende ghehoor, den Rijcken en den slechten: Want hy en wilt niet dat iemant wordt verdruckt, Hy veracht de sulcke, als Achabs knechten, Die om Eyghen bate, sijnen Naesten pluckt: Hy vreest Gods rechtueerdicheyt alst hem meest gheluckt Midts dat Gods Kennisse blijft in sijn verstanden, Deur sijnen Raet, Fortse onder de Reden buckt, Met Wijsheyt verwint hy alle sijn vyanden, Twist en tweedracht doet hy vlien met schanden, En maeckt dat elck met Ureden in eeren // leeft, Dus can houden in Ruste Steden en Landen Den wijsen Raet, die de Kennis des Heeren // heeft.
De Kennis des Heeren deur des Wijsheyts lusten Heeft Salomons Landen ghehouden in Rusten, Also lang als hy leefde na Gods wijsen Raet: Maer doen hy sonder kennis, svleeschs wellust blusten Isser groot Onrust comen, op hem en sijn Saet, Soo d'wel bleeck aen Roboam, die zeer obstinaet, Wijsen Raet verliet, en dede t'sijnder plaghen, Na den Raet der dwasen, die hem rieden tot quaet, Dus bleef sijn Landt in Onrust, in sijnen daghen:
Daerom seydt de Wijsheyt tot die Septers draghen, Ghebruyckt wijsen Raet in alle v Wetten, Hebse lief, soo sal v de Waerheyt behaghen, Sy sal v de Kennis Gods tot een Licht setten: Want veel Wijsen, die t'Recht niet en besmetten. Is svolcx salicheyt daer aen tsrijcks vermeeren // cleeft, Dus houwet d'lant in Ruste, deur twists verpletten Den wijsen Raet, die de Kennis des Heeren // heeft.
Cookies on Poetry Cove