Antwerpen. Olijftack. Ecce gratia. ☞ Goede Gauen comen van Godt.
OCH Broeders laet ons wijsselijck aenmercken Hoe Onrust is ghecomen in s'werelts percken, Ouerdinckende hoe Adam was verdreuen Wt den Paradijs om sijn sondighe wercken, Als hy versmaet heeft Godts Woort verheuen, Onruste was hem voor sijnen Loon ghegheuen, En sulcx ghebeurt aen allen onwijsen Clercken, Die de sonde volghen, deur welck ons quam den doot, Oock in Landen en Steden, en in dit Leuen, Compt Armoede en Pestilentie groot, Met Rasernye, vallende in den noot Uan Uerblintheyt en Maledictie quaet, Sulcx gheschiet al deur der Sonden exploot, Daermen Gods woordt versmaet blijuende obstinaet, Dan worden de Landen ende Steden desolaet, Maer dit can Landen houden in Rusten soet, Gehoorsaem wesen d'woort Gods met Gelooue goet.
Onghehoorsaemheyt doet Onrust groeyen In Landen, in Steden oock het Uolck vermoeyen, Deur Ongheloouicheyt compt Tribulatien, Onrust, en Ellendicheyt sietmen dan bloeyen
Ouer d'Ongheloouighe Generatien, Ouer welck Gods Gramschap neempt dominantien, In dat Lant ende volck die d'woort Gods verfoeyen, Waer af den Heere ons doet groot vermaen, Tot onser Leeringen en confirmatien, Op dat wy in Sonden niet en blijuen staen, Want voorwaer gheen Ruste en sal ghebeuren aen D'Lant oft volck die teghen t'Gebot zijn gheresen, Uan Godt den Heere wy meughen ontfaen Ruste inden Landen, en worden ghenesen Uan Onrust en Catijuicheyt mits desen Can men Landen houden in Rusten en voorspoet, Gehoorsaem wesen dwoort Gods met Gelooue goet.
Ghehoorsaemheyt en Gheloouen eendrachtich, Aen d'Woort Godts can in Rusten houden crachtich, De Landen deur de Beloofte des Heeren, Daer sulcx is, en salmen niet wesen clachtich, Maer in Weluaren altijt vermeeren, Ia, is saecke dat sy heur Herten keeren Om te hooren d'Woort Godts d'welck is almachtich, Oock bewaren Godts Gheboden tot alder tijt, Dan sullen sy wesen sijn Liefste vol eeren, Ende heur Uruchten sullen zijn ghebenedijt, Oock allen tghene dat groeyt opder Eerden wijt, Godt salt vermenichfuldighen zeer loffbaer, Oock sullen vlien de Uyanden in den Strijt, En in die Stede sal Ruste wesen aldaer, Men in God ghelooft, doende sijn Wille claer, Sulckx can houden de Landen in Rusten zeer vroet Gehoorsaem wesen dwoort Gods met Gelooue goet.
Cookies on Poetry Cove