§ Een Liedeken op de wijse,Niet alle ghelijck die roepen, etc. Oft, Vous perdez Temps de me dire mal delle.
DIE vyant boos Maeckt ouer al Onvrede, Staende altoos Naer s'Menschen Salichede, Een Moordenaer
Is hy vanden beghinne, Uol Lueghens swaer, Fenynich als de Spinne: Sachmen niet door sijn Lieghen, Ons Ouders eerst bedrieghen? Soo dat sy ouertraden Godts Ghebot, door sijn raden: Dies quam de Doot, En nam den Menssche d'leuen, D'welck Christus bloot Hem weder heeft ghegheuen.
O Menschen al Hoe wel op ons ghecomen Was sulck Misval, T'is weder aff ghenomen: Door Christum t'saet Gheworden vander Urouwen, Belooft ter baet: Neemt hier in vast betrouwen, So sal des Duyuels prasen, Sijn woeden, en sijn rasen U niet met allen letten: Wilt v teghen hem setten, Soo Iacob seyt, Dies sal hy van v vlieden, Weest dan bereyt Hem altijt Węer te bieden.
Al compt v an De Uyant om temteren, Ureest niet daer van,
Wilt altijt persisteren In s'Gheloofs cracht: Roept Christus t'uwer baten, Die bouen v macht U niet temteren laten En sal, soo Paulus pure Belooft in sijn Schrifture. Iesus Christus de Heere Was selfs (tot onser Leere) Oock ghetemteert: Op dat hy hulpen conde Ons dien turbeert Duyuel, Doot, Uleesch en Sonde.
Dus wilt v vast Aen Godts Beloften hechten, Soo v aentast, De Uyant om beuechten, Door het cranck Uleesch, Met des Werelts ghelusten, Oft des Wets heesch: Wilt v daer teghens rusten: Seght hem, Godt is ons Uader, En Christus ons Ontlader, Hy heeft ons Schult ghedraghen, T'hantschrift aen t'Cruys gheslaghen, En soo bevrijt Uan s'Wets vermaledyden: D'welck ghy benijt, Dus Satan treckt besyden.
Is Godt ons met
(Uerstaet in alle dinghen) Soo can ons net Niet eenich quaet omringhyen, Die sijnen Soon Niet en heeft willen sparen, Maer gaff ydoon Hem voor ons erm Sondaren: Sal hy ons (wilt bedincken) Niet met hem alles schincken? Wie sal Godts wtvercoren Beschuldighen (laet hooren) Hier is haer Godt Goet, diese maeckt rechtveerdich, Dits Mensch v Lodt, Gheloofdijt slechts volheerdich.
Die vast ghelooft, En Godt betrout in allen, Sijn Woordt recht clooft, Hem en can niet misvallen: Uerwinnen soo Can hy d'listich aenrinnen Des Uyants snoo, Uan buyten, en van binnen, Sy hebben oyt verwonden Al die daer vast op stonden: Werp Dauid niet ter Eerde Den Reus, die hy aenveerde Int Gheloof sterck, Met al den Philistijnen (Door sulck Godts werck) En al met cleynder pijnen.
Maer weet hoe dat Niemant sonder gheloouen, Den Uyant wat Uan sijn macht can beroouen, Noch drijuen uyt: (Soomen dickwils siet blijcken) Maer scheurt de huyt, Lieuer dan hy wilt wijcken: Hoe dit stont te gheschiene, Leeft Acta Neghenthiene: Ia selfs sy niet vermochten D'Apostels, diet versochten: Maer t'elcker stont Door t'Ghelooff sy wtioeghen Den Helsschen hont, Zeer fijn naer elckx ghenoeghen.
Cookies on Poetry Cove