Antwerpen. Leliken van Caluarien. Niet sonder Arbeyt.
O Menscheyt der Liefden en weest niet disperaet, Al groeyt de onrust des Lants in haer boosheyt quaet, Alst God belieft het sal wel verkeeren, Ghelijckt bleeck aen Paulus die zeer obstinaet Was, en vervolchden de Dienaers des Heeren, Alsoomen schrijft dat hy verwaerden de Cleeren, Doenmen sint Steuen steende om Gods Woordt ter doot, Riep Godt, Saul, wilt v nu bekeeren, En versloech hem tot een teecken die daer was noot, Maer hy stont vrij op wt Liefden zeer groot, Soo dat hy hem bekeerden wt Liefden crachtich, En riep O Heere, wat wildy dat ick doen bloot, Op dat ick vermeere uwen Lef warachtich, Gaet (sprack de Heere) tot Ierusalem machtich, Daer suldy vinden ter seluer stede, Die v vercondighen selen d'Woort eendrachtich, Door de rechte Liefde commet al in Urede.
Is die rechte Liefde oock met het Fundament, Daer Godt den Mensche oock door heeft ghekent, Doen hy hier in d'Onrust quam sonder afwijcken, Wt sijns Uaders schoot daer hy was regent, Uoor s'menschen Boosheyt en quade practijcken, Diemen nu siet gheschien onder Erm en Rijcken, Waer door de Landen altijt in Onrust blijuen, Maer waer die rechte Liefd' is daer moet beswijcken Alle Twist en Discoort sonder ontlijuen, En den wijsen raet doet vrij oock beclijuen Int Lant veel Rusten ouer de rechte Liefde soet, Comt altijt Eendrachticheyt sonder verstijuen, En die Godt oock hier beminnen al metter spoet, Selen Liefde bewijsen niet om s'węrelts goet, maer op dat door hem souden zijn met goey reden, De Landen in Rusten sonder te storten bloet, Deur de rechte Liefde commet al in Urede.
Quam den Soon des menschen niet wt Liefden vrij, Wt sijns Uaders schoot, daer sy al om waren blij, Die hem daer oock verwacht hadden soo menich iaer: Comt nu al mijn Wtvercoren, sprack hy, Want ick heb v versoent aenden Cruycen Outaer, Niet met Gout noch Siluer, seg ick v voorwaer, Maer voor v allen die Persse ghetreden, En voor die daer oock laghen in sonden Swaer, Op dat sy al met my souden zijn te vreden, Soo heeft Christus hem seluen willen besteden, Tot een exempel voor ons al ghemeyne, En hadde Christus niet self gheleden, Hoe souden anders de Landen groot en cleyne,
In Rusten zijn, ten waer deur de Liefde reyne, En dat den wijsen Raet wel accordeert mede, Dees houden de Landen in Rusten certeyne, Deur de rechte Liefde commet al in Urede.
Cookies on Poetry Cove