§ Liedeken op de wijse,Den lustelijcken Mey is nu inden tijt.
ONtspringht mijn Siele, en maeckt iolijt, Druck verdrijft, en wilt nu vrolijck singhen, Uan des Heeren Lof neemt gheen respijt, Maer dat tsijnder Eeren dient wilt by bringhen, Groot is die Heere in allen manieren, Uriendelijck, ende zeer Goedertieren: Daer om soo wil ick louen Godt den Heere al van hier bouen.
Wie sou des Heeren Macht vertellen? Sijn Heerlijckheyt vergaet tot gheender ueren, Sijn Moghenticheyt die is groot om spellen, Sijn Rijcke sal eewelijck dueren, Hemel en Eerde staen in sijn vermoghen, Hy siet alle Menschen met sijnder oghen, Bermhertich is die Heere, en Ghenadich, Daerom wanhoept niet al zijdy misdadich.
Op gheenen Prince stelt v betrouwen, Noch op yemant van Adams kinderen, Als Hoy sy vergaen ter Węrelt met Rouwen, En als Stof sy ten lesten minderen, Niemant connen sy salich maken, Als den Gheest vervliecht, haer macht sy staken, En deur die Doot in d'Eerde verkeeren, Daerom soo looft den Heere der Heeren.
Dien Iacobs Godt wilt te hulpe comen, Salich is hy, want hy bluscht alle Ghebreken: Menich heeft sijn Goetheyt vernomen, Alsoot dickwils aen menighen heeft ghebleken. Alle Dieren deur Hem ter Węrelt rijsen, Elcken hy versaedt inder tijt met Spijsen, Deur sijn Goetheyt houdt elck in grooter weerden Dat inden Hemel is, oft op der Eerden,
Mijn Godt, op v soo wil ick my verlaten, U bid ick, laet my niet tot schandt worden, Noch faelgeren voor enighe Staten, Mijn Hope laet niet onder voeten [torden],
Ghy zijt mijn Toevlucht, wilt verstercken In my v ghenadighe Wercken: Bermherticheyt laet aen my beclijuen, Dies v Lof inder eewicheyt moet blijuen.
Mijnen Gheest die wil ick v beuelen, Als een Steenrootse wilt my bewaren, Behoet my voor het eewich quelen, U groote Goetheyt sal ick verclaren, Want ghy hebt my dickwils verlost, Als een goet Herder minlijck ghetrost, Die in toesegghen zijt heel stantachtich, En in v Beloften oock waerachtich.
Ach Heere wilt toch mijn Ghebet verhooren, In Woestijnen ben ick als den Pellicaen, Tot mijn crijschen (bid ick) neycht v ooren, Want de Daghen mijns Leuens als Roock vergaen: Als Gras is mijn herte neder gheslaghen, Mijn Uyanden my wackerlijck iaghen, Dies ick, mijn Godt, v Bijstant soo behoeu'ick, Haest v Heere, nae v Ghenaden toeu'ick.
Cookies on Poetry Cove