Amor vincit. Catharina, per Aelst. Schept by Maten.
DER Sonnen schijnsel heeft schier verbeten Den duysteren Mist van voorleden Iaren, In welcken mist den Mensche ontweten, Uerblindt, versuft, heeft langhe gheseten: Wee al den ghenen, hun naeckt beswaren, Die den Mist voor d'Licht heeft willen verclaren, Waer deurmen in d'Landt hoort twisten en kijuen, En de Waerheyt met t'Ghelooue moet verharen, Welck doen sou prospereren Mannen en Wijuen, Want Paulus die seyt, ten sal niet blijuen Dat wt den Ghelooue niet en wordt bedreuen, Dat is Sonde tot smenschen verstijuen, Soo werdt ons Ruste deur t'Ghelooue ghegheuen, Ghehoorsaemheyt, Liefde int d'Landt beneuen, Sietmen dat deur t'Ghelooue meest Ruste wast, Als ghy hier onder nu vindt gheschreuen, Deur t'Ghelooue werckende in Liefden vast.
Hebdy Ghelooue, soo laet v Wercken blijcken Deur broederlijcke Liefde int herte beuken Uan uwen naesten Broeder en wilt niet wijcken, Zijt elck behulpich, weer Ermen oft Rijcken, Soo sult ghy Rust vinden, na Christus vermaen, Hier deur sullen de Landen Rust ontfaen: Daer Liefde is, sietmen t'Ghelooue rijsen, Eendrachticheyt, Urede by den andren staen, Den Naecten cleeden, den Hongherighen spijsen,
Den Dorstighen lauen, den Siecken bewijsen Liefde, bermherticheyt, deur t'Gheests orboren, Hier met de Landen sterck veriolijsen, En in Rusten blijuen nae toebehooren, Daermen Godts Woordt heeft reyn wtvercoren, Daer is t'Ghelooue met den Wercke ghepast, D'Lant blijft met eendrachtighe Ruste ghesworen, Deur t'Ghelooue werckende in Liefden vast.
T'Ghelooue is v sterckste Fundament, Sonder Ghelooue cont ghy God niet behaghen, Deur t'Ghelooue was Abraham obedient, Doen hem Godt beual te volcomen ient, Sijnen Sone te offeren sonder vertraghen, Waer in hy niet zeer en was verslaghen, Maer wilde volbringhen dat hy hem gheboot, Dinckende dat hy hem in corten daghen, Wederom sou verwecken vander doot, Want hy stont op de Beloften groot, Dat hyse niet laten en sou tot gheender tijt, Die Godt belooft hadde sonder wederstoot, Deur v Saet sullen zijn ghebenedijt, Alle Gheslachten der Eerden breedt en wijt, Sullen Rust vinden die hem tot sulcken werck rast, Soo soeckende Ruste maer gheenen strijdt, Deur t'Ghelooue werckende in Liefden vast.
Cookies on Poetry Cove