§ Prince.
Dus d'beste bewijs tot s'Menschen salich wesen,
Hoemen d'Lant sal houden in Rusten midts desen,
Dats wijsen Raet, d'welck Godts Gheest is alleene,
Die de Kennisse gheeft der Waerheyt ghepresen,
Hemel, Eerde regert hy, en anders gheene,
T'is onmoghelijck by den Menschen ghemeene
Dat sy sonder hem d'Lant souden in Rust houwen,
Maer de Wijsheyt sijns gheests rust int herte reene
Uan die hem vreesen, beminnen, en betrouwen,
T'zijn dan onuerstandighe, die dan schouwen
Den Raet, die hem op de Kennisse Gods fondeert,
Het welck men de sulcke haest siet berouwen:
Maer certeyn sulck Lant blijft ongheraseert,
Daer de Ghemeynte de Hoocheyt exalteert,
Die wijsen Raet volcht, want alle verseeren // sneeft
Dus houdt de Landen in Ruste waer dat regeert,
Den wijsen Raet, die de Kennis des Heeren // heeft.