De bloeyende Wijngaert tot Berchem. Niet sonder Godt. ☞ Ondersoeckt my Heere.
SAlich ist daer de Wijsheyt regneert, Liefde, eendrachticheyt te samen triumpheert, En de Landen blijuen in Rusten altijt, Gheen haet, gheen nijt // en wordt daer gheexalteert, Discordia moet daer vlieden zeer wijt, Men isser niet sorchfuldich, men baert daer iolijt, In Godt verblijende, en betrouwende vast, Dencken dat sy ter weerelt hebben gheen respijt, Maer moeten vergaen als den sneeuw hem rast, Met elck ghemeynschap houden en blijuen ghepast, Niemant en verstoort hen, sy zijn te vreden, Wordense ghehaet hen Liefde die wast, Sy en weten van gheen Erch tot gheender steden, En verwinnen haer vyanden met Ghebeden Tot Godt, hy verhoortse wt Liefden verheuen,
Dus hout dan in Rusten de Landen met seden, Een goede Wijsheyt van den Heere ghegheuen.
Een goede Wijsheyt die can verdwijnen, Oorloghe, Twist, met gheueysder schijnen, Die door dwaesheyt de Landen souden hinderen, Wee v, ghy die de Urede houders soo pijnen, U Oordeel sal naken, v rijcke sal minderen, Ghy sult ghestraft worden als Sathans kinderen, Om dat ghy Gods Gebot breeckt met valsche lagen, Die v deucht doen soeckt ghy te verslinderen, En maket d'Landt vol Onvrede deur v plaghen, Laet varen sulckx Opset wilt v versaghen, Bidt om Wijsheyt sy wort v ghegheuen zeer claer, Sy sal v leeren by nachten, by daghen, Den Wille des Heeren, dus volchtse eenpaer, Dan sal in Rusten blijuen v Landt voorwaer, Om dat de Wijsheyt uwen twist heeft verdreuen, En voecht v eendrachtelijck tsamen daer, Een goede Wijsheyt vanden Heere ghegheuen.
De Wijsheyt is een huys vol Ureden gheplant, Uol stichtinghe, vermaninghe aen elcken cant, Och hoe peyselijck ist daer om inne woonen, Tisser lieffelijck verciert d'een doet d'ander bystant, De Deucht die comtse al tesamen croonen, Hens Naesten ongheual deert elck by persoonen, In tsweet hens aenschijns winnen sy geeren hen broot, Sy bouwen d'Lant niemant can hen hoonen, In Rusten en het groeyt daer inne zeer groot, Daer zijn goey Leeraers die haer leeren inder noot, Sy hooren sijn Woordt en doen sijnen Wille:
Niet en hindert hen, God leytse wt s'vyants padt, Hen Tonghe regeert hy openbaer en stille, Hy voldoet en elck, en blusschet t'gheschille, Om dat sy wijsselijck nae sijn Woorden leuen, En d'Landt in Rusten houden zeer crille, Een goede Wijsheyt vanden Heere ghegheuen.
Cookies on Poetry Cove