Audenaerde. Ionst soect const. Soo God wild. Corde.
DAer den Coninck een Kint is, wee dien Lande, Wel d'Lant diens Coninck hem edel can houwen,
En niet berooft en werdt van sijnen Uerstande, Deur Wijn, oft stercken dranck, dat hy tot schande T'Recht der Ermen verghete, en laet verdouwen, Die sijn Moghentheyt niet en gheeft den vrouwen: Maer dat hy zij ter Gherechticheyt gheneghen, Deur Gods Ureese, met ernst, vol alder Trouwen, Die t'Beghin der Wijsheyt is in alle weghen, Waer deur men Gramschap stillen can ter deghen, Eens Conincx vrolijck aensicht verheucht de lieden, Want sijn Ghenade is als eenen Auent-reghen, Uoor wiens ooghen oock alle quaet moet vlieden, Want den Godvreesenden deur Wijsheyts ghebieden Oyt Rumoeren tsuste: Maer dit can deur den Ghierighen niet gheschieden, De Ureese des Heeren, wt Liefden met Luste Is der Landen Ruste.
Waermen voort vaert sonder Ureese des Heeren, In duysterheyt, daer volghen des weedoms plaghen, De Fundamenten der Landen moeten keeren, Ia, de Stoelen der Regenten in groot verseeren, Neem maer de Ureese Godts vermeerdert de daghen, Wie Godt vreest ontcompt de Godlooser laghen, Sy is een Fonteyne die gheeft het Leuen, Waermen lijdt in Ureese nae Godts behaghen, Daer wilt hy Rijckdom, Eere en Ruste gheuen: Want Wijsheyt is beter dan stercke becleuen, Waer deur de Regenten, als Godts Dienaren, Regieren, by wien de Ureese Godts is bleuen In Liefden, als Esdras, sonder tsvolcx beswaren, Noch den Ermen ontschuldighen t'ouervaren
Met bloedighen duste, Nae dat ick vinde Ieremias verclaren, De Ureese des Heeren, wt Liefden met luste Is der Landen Ruste.
Ureest Eloe al wat leeft op der eerden, Want wat hy spreeckt, gheschiet t'allen hoecken, En bemint niet Harnasch, spiessen, oft sweerden, Als onderdanen houdt den Coninck in weerden, En wilt hem niet in uwer herten vloecken, Noch v tot sijnen wederstandt vercloecken, Want sulcke die Godts Ordonantie weerstaen, Die sal God met een straf Oordeel besoecken: Dwinght men v om den Mantel, laet oock lieuer gaen Den Rock, gheeft Tol en Cijns diet moeten ontfaen, Ureest, eert, die ghy vreese ende eer zijt schuldich. Bidt God voor den Regierders met herten ontdaen Plant houen, huwelick, woont by haer ghehuldich, Soeckt der stadt beste, tot dienste menichfuldich, Met goeden inbuste: Werdt salich met vreesen en beuen verduldich, De Ureese des Heeren, wt Liefden met luste Is der Landen Ruste.
Cookies on Poetry Cove