Antwerpen. Uiolieren. Wt ionsten versaemt. Waeckt altijt.
SAlich is d'Landt, en van Godt ghebenedijt, Daer de Ureese des Heeren is gheplant, Alsulcken Landt is inder eewicheyt bevrijt Uoor Twist en tweedracht, leuende onbenijt, En die Inwoonders zijn daer aen elcken cant Zeer grootelijck begaeft van Godt triumphant Met veelderley gauen, niet om volprijsen, Hebbende een wijs Regeerder zeer vailiant, Die God is vreesende om een verjolijsen Tot alder Gherechticheyt sietmen hem rijsen, Draghende Godts Wet in sijn herte alleene: Dus moeten hem d'inwoonders (na tschrifts bewijsen) Ghehoorsaem (in deuchden) zijn, vrij sonder weene, Hebbende malcanderen lief, groot en cleene, En de Landen en compt gheenen twist ontrent: Maer houdt de Landen in Rusten ghemeene D'Ouerheyt Godt vreesende, deur Wijsheyt ient.
D'Ouerheyt zijnde eerst van Godt ghestelt, En heeft haer t'Sweerdt der Iusticien ghegheuen Uoor den ghenen die daet zijn doende ghewelt, Op dat die Goede niet en worden ghequelt: Maer leuende in Rusten, vrij sonder sneuen. Dus ghy, die hier wilt wederstaen in dit leuen Die Ouerheyt van Godt zeer hoochlijck bemint: Weet dat v nakende is d'eewich beuen, En sult een swaer Oordeel ontfanghen (dit versint)
Want een wijs Coninck rechtet Lant op, en ontbint Eenen goeden Schat voor sijn volck ydoone, En de ghierighe Godts Oordeel niet en kint, Soeckende Twist, voor een elcken persoone, Daer d'Ouerheyt, heylich maeckt haren troone, En verdrijftse, die tot Boosheyt zijn ghewent, Als eenen Leeuw, beschermende die croone, D'Ouerheyt, Godt vreesende, deur Wijsheyt ient.
Daer gheen Ouerheyt en is, naket Landt verdriet, En d'inwoonders verstrooyen als schaepkens eenpaer, Die sonder herder zijn, door t'quaet dat daer gheschiet Uanden Ureemdelinck, die d'lant bederft en bespiet, Om sijn eyghen bate, wt Ghiericheyt voorwaer, Maer een wijs Coninck, die d'Lant toebehoort claer, Als sijnen oog'appel, sal hy d'Lant beschermen, Met d'Inwoonders, stellende sijn siele voor haer, En verwint sijn vyanden, sonder ontfermen, Dus wie dat ghy zijt, tzij Rijcke oft Ermen, Ghy moet d'Ouerheyt altijt obedieren, Gheeft haer dat ghy schuldich zijt, sonder kermen, Op dat ghy in Ureden meucht perseuerieren, En naemaels by Godt, eewich glorieren, Want haer Godt heerlijck ghemaeckt heeft int eertsch convent, Deur dat sy volbringt Gods ordineren, D'Ouerheyt, Godt vreesende, deur Wijsheyt ient.
Cookies on Poetry Cove