Skip to content
1563

Refereynen ende liedekens

Anoniem

Wijngaertrancke tot Berchem. Niet sonder Godt. P. Heyns. Wel hem die Godt betrout.

GHelijck den Mensche, die in Onrusten // leeft, (Redene onghehoorsaem en al haer maten) Hem seluen etende, met Onlusten // sneeft: Soo ist met een Huysghesin, tzij van wat Staten, Dat tweedrachtich der Liefden Wet heeft verlaten, Het moet vergaen, t'en can niet staende blijuen: Soo ock alle Landen met haer Ondersaten, Die in Onrusten zijn (waer deur sy God haten) Bederuen haer seluen, veurspoet sy verdrijuen: Als Saul in haer selfs sweerdt sy haer ontlijuen: Want den goeden Gheest des Heeren wijckt van haer. En als Iudas sy meest wanhopich verstijuen, Doodende moetwillich haer edel Sielen: maer Dit hoort elck int sijn (eer onrust opt lant valt swaer) Te verhoedene, en d'Onuerstandt // schouwen, Met gewillich aen doen t'iock Christi: want veurwaer God gehoorsaem zijn, can in Rusten d'landt // houwen.

Ouerheyt en Ghemeynte zijn eendrachtich // moet, Sou d'Landt in Rusten wesen buyten en binnen. Nu en can (veur elcken int ghemeen machtich // goet) Dees Eendrachticheyt niet gheduerich verwinnen, Ten zij dat elck met gansscher herten en sinnen, God ghehoorsaem zij, t'slot der Wet en Propheten. D'welck de Ghemeynte d'Ouerheyt doet beminnen, Als tkindt den vadere in al sijn beghinnen,

En d'Ouerheyt Eyghen liefde vergheten, Om tghemeyn profijts wil: met wijse secreten Uolghende d'opperste Ouerheyt puere: Die tsmenschen leuen (niet tsijn) socht, so wy weten, Belouende te bewaren veur ghetreure Als sijn Oogh'appels, die hem volghden als veure. Wie sou sulckx in der Onrusten bandt // stouwen? Uerwaer niemant dus mach elck segghen hier deure God gehoorsaem zijn, can in Rusten d'landt // houwen.

Hadden d'Israeliten niet met discoort // groot Ghebroken Gods Wet, tot diuersche stonden, Hun Landen en waren soo dick niet verstoort // bloot, Noch sy gheuanghen ghevuert, smadich ghebonden. Hadde Pharao ghehoort Moyses vermonden, D'Egiptisch Landt en waer niet ghequelt met veel plaghen. En hadde God Adammen gehoorsaem vonden, Hy had hem niet in d'onrustich Dal ghesonden: Maer in Rusten ghehouden alle sijn daghen. (D'welck wy alle, eylaes, wel moghen beclaghen) Abraham was gehoorsaem deur sgheloofs wercken, En God heeft veur sijn Ruste sorghe ghedraghen. Ia alle Menschen onder sijn saets vlercken Ghebenedijt. Hier wt elck d'Onrust mach mercken Die d'Onghehoorsame met boosheyts handt // brouwen, En al loochendent dan Leecke en Clercken, God gehoorsaem zijn, can in Rusten d'landt // houwen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Refereynen ende liedekens · Anoniem · Poetry Cove