§ Liedeken.
O Godt Almachtich Uader inden troone, Wy bidden v gheeft ons cracht ende macht, Dat wy vercrijghen v Beloften schoone, Daer wy soo langhe nae hebben ghewacht, D'Licht heb ick ghelaten gheghaen inder nacht, O Heere voordacht, Ick bidt v wilt my in Ghenaed ontfaen, Dat ick uwe Weghen mach te recht voortgaen.
Ick heb dus langhe O Heere vercoren, Ghewandelt als een onghehoorsaem Knecht, Maer ick weet ghy en laet niemant verloren Die hem wederom tot v oprecht, Teghen t'Uleesch ende Węrelt neemt een ghevecht, Die daer niet en slecht, Maer blijft volheerdich inder Liefden staen, Die salder die Croone der Beloften ontfaen.
Wie daer wandelt met des Węrelts partijen, Die zijn nu ouer al zeer wel ghelien, Maer sy treden den rechten wech besijen, Lof God dat ickse nu mach ontvlien, O Heere uwen wille die moet gheschien, Al mach dat bespien, Den vyandt met listighen boosen Raet, Ghy zijt alleen mijn Hope en mijn toeverlaet.
U Woordt hebdy my te kennen ghegheuen, Wanneer ick daer inder duysternis lach, Als een goet Uader hebdy my gheheuen, Daer wt ick v niet vollouen en mach,
Mijn Tonghe en sal swijghen nu nimmermeer dach, Ghelijck als sy plach, Maer spreken vrymoedich die Waerheyt wel, Om v gherechtighe Paden te volghen snel.
Wie sou uwen Lof nu connen verswijghen, Want die v kennen hebdy int behoet, Den Sathan en can daer niet een af crijghen, Al meynt hy te vernielen t'rechtveerdich bloet, Ghy bewaertse als een gherechtighen Herder goet, En ghy gheeft haer moet, Dat sy den Sathan souden wederstaen, Met Goddelijcker Liefden altijt aenghedaen.
Ghy sultse Uader soo heerelijck loonen, Die v Ghebot houden en volghen naer, Die hier haren naesten Liefden bethoonen, Ghelijck als haer seluen, dat blijckt openbaer, Die suldy gheuen v Glorie voorwaer, Die altijt is claer, Gheen duysternis en can haer comen by, Dan vreucht en van alle benautheyt zijn sy vry.
Sy worden bevrijt na Paulus Leere, Die hier den strijdt sullen volstrijden fijn, In Ghelooue en Liefde tot elcken keere, Al macht vleesch hier lijden eenen cleynen termijn, T'moet eerst hier van elck soo ghestreden zijn, In volcomen schijn, Teghen allen des Węrelts hoocheyt groot, En blijuen by die Waerheyt hier tot inden doot.
Cookies on Poetry Cove