Skip to content
1563

Refereynen ende liedekens

Anoniem

Antwerpen. Olijftack. Ecce Gratia. T'is mijn Schult.

WAT dat alle Landen can ghehouwen In weeldighe Ruste met goeder trouwen, Deur des Menschen vernuft waert quaet om doene, Maer in des Heeren vreese moetmen bouwen,

Waer deur men de Landen tot elcken saysoene In Rusten can houden Auont en Noene, Maer dat selue van Godt compt hier beneden, Want des Heeren Ureese goet om bevroene, Die houdt alle Landen in Ruste en Ureden, Des Heeren Ureese, zeer soet van Zeden, Die houdt gherust, ende bringt ter schanden Twist ende Discoort in alle Steden: Ureucht is daerse gebruyct wort met goey verstanden, Want het is d'welvaren van alle Landen, Die allen Twist ende Tweedracht verheert, En can verwinnen alle haer Uyanden, De vreese Gods die Eendracht sterct, en Liefde leert.

Gods Ureese is in alle Landen d'Welvaren, Waer Gods Ureese ghebruyckt wort sonder sparen, Daer is Ure en Ruste, deur haer Protectie, Want Gods Ureese alleene Ruste can baren, Midts dat sy een Moeder is der Perfectie, Haet en Nijt bringt sy onder haer Subiectie, Het is een suyuer Blomme al soo men siet, Die haer wel ghebruycken met Anectie, Die selue een vreucht zijn in alle verdriet, Al soot deur de schoone Iudith is gheschiet, Die alle haer Uyanden heeft verwonnen, Met Gods Ureese deur den Gheest die trouwe biet, Deselue in elck Landt moet zijn begonnen, Dan sal d'een den anderen Ruste ionnen, Ende Uyantschap worden in Urede verkeert, Dus en is niet beter dan onder der Sonnen De vreese Gods die Eendracht sterct en Liefde leert.

Gods vreese is d'beghin der Wijsheyt met sinnen, Wel zij de Regenten die haer beminnen, Diens Landen in Ruste blijuen onbevlect, Die Ureese des Heeren (wilt dit bekinnen) Is die Wortele van alle Deuchden corect: Waer datmen die Ureese des Heeren ontdect, Daer is lanck leuen, ende blijde daghen, Ghehoorsaemheyt der Ouerheyt niet suspect, Uoorspoedicheyt int leuen sonder claghen: Die Ureese des Heeren die doet veriaghen Alle Oproericheyt, naer des Schrifts orconden, Sy maeckt gherust der Conscientien knaghen, In haer en wordt niet dan Deucht beuonden, Sy is t'waerschouwen voor alle Sonden, Hoe hart de Menschen zijn in Onruste verweert, Haer can gherust houden, willet wel deur gronden, De vreese Gods die Eendracht sterct, en Liefde leert.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Refereynen ende liedekens · Anoniem · Poetry Cove