Bruessel. Uan Ioncx beghinnen.
DIE Uraghe die ghylien begheert te weten, Suldy hooren, en alle Constenaers mede, En alle die ghene die hier zijn gheseten, Welck dat de Landen meest houden can in Urede, Eenen Godt te dienen, verstaet die Sede, Al eest dat ons den Uyant heeft ghebeten, En schier verslonden met sijnen tanden:
Want hy teghen de Menschen maect menighen tier, Daer deur compt den Onvré in alle Landen: Wou hem de Mensche noch beteren schier, Godt te dienen met een vast Gheloof en fier, En laten alle Tweedrachticheyt varen, D'een niet beter zijnde dan d'andere alhier, Want Godt is de ghene die ons noch wilt sparen, Laet ons hem al tsamen met vierighe Bede Bidden, dat de Onghelouighe verharen: Want deur een vast Ghelooue blijft t'Lant in Urede.
Augustinus, Hieronymus leeren ons claer, Met Redene, willet doch wel verstaen, Dat de Węrelt teghen t'Gheloof is openbaer: Maer sy moghen noch wel haer ooghen opslaen, En gheloouen dat Christus is verresen, En heeft ons met sijnen roode Bloede ghecocht, Ghelijck ons Schriftuere heeft bewesen Met een vast Gheloof, soo suldy salich worden. De Kinders van Israel deurt root Meir ghebrocht Pharao met sijn Heyr isser nae ghetorden, Maer sijn Ongheloof en mocht hem niet verschoonen, Wat heeft Godt noch al Miraclen willen thoonen, Om dat de Mensche niet wanhopich sou wesen, Hy heeft om ons willen bidden en lesen, Om datse hier, en op een ander stede, T'Gheloof verbreyden souden, verstat te desen, Want deur een vast Ghelooue blijft t'Lant in Urede.
Al valdy, als Petrus dickwils heeft ghedaen, Staet op, en gheloouen alleen Christum aen,
En dincken dat hy selue Gode ende Mensch es, Uwen Naesten leert, wilt loopen maer niet gaen, Opden wech alsins lieuer hondert dan zes, Al die Węrelt deure wilt ghy verbreyen saen, Alsoo d'Apostelen tself hebben gaen preken, Dwelck die Tyrannen hebben willen wreken, En zijn van haer veracht gheweest, en versteken, Dwelck noch sal Wraeck roepen ten eewighen daghen, Als Godt sijn rechtveerdich Oordeel sal houwen, Dan sal d'Ongheloouighe wel moghen claghen, Sulck Menschen sullen dan gansch verflouwen, Wee dan den ghenen die hen hebben misdraghen, D'Ongheloof is heel verbreyt, verstaet mijn reden, Leeft toch al tesamen wel, tsal Godt behaghen, Want deur een vast Ghelooue blijft t'Lant in Ureden.
Cookies on Poetry Cove