Den derden Prijs. Tshertoghenbossche. In viericheyt groeyende. Waer S.D. Waerheyt. Cassyere.
WAer deur heuet d'Onruste plaetse ghenomen, En dat ons de moeyte is ghecomen aen boort, Dan deur d'Onwijsheyt Adams vol onvromen Daer wy onghehoorsame al toe zijn comen, Die alle Landen oock noch daghelijckx verstoort: Dus eest recht dat wy den Heere, soot behoort, Altijt bidden met vierighen Ghebede, Dat hy sijn Wijsheyt (crachtich gaende voort) In de herten der Princen recht bestede, In ts'Landts Regenten, ghelijck hy oock dede In Salomon, die sulckx voor d'alder beste Goet Aensach, waer deur hy sijn Landtschappen in Urede Behielt, soo ons ghetuycht de Schriftuere soet. Dus en weet ick dan op dees Uraghe vroet, Gheen beter Solutie, dan dese euen, Dat dit de Landen altijt in Rusten behoet, Der Regenten Wijsheyt hun van Godt ghegheuen.
Der Regenten Wijsheyt, die ick moet ghelijcken By t'roer vanden schepe, daer t'gemeyn volck in vaert Waer deur de Stierman (als daer aan comen strijcken Onrustighe baren, t'discoordich blijcken) T'Schip onderhoudt, dat het blijft onbeswaert: Want gheen Landtschap hoe sterck oft hooghe vermaert (Oft het schoon goey Wetten en Policijen
Heeft, oock cloecke Inwoonders zeer oudt belaert) En mach hier sonder in gheen Ruste bedijen, Der Regenten Wijsheyt moet aen alle sijen, D'eerste, de leste zijn, die toe siet en waeckt, Waer in haer met Recht wel meughen verblijen Alle goey Ondersaten, seydt die Waerheyt naeckt, En wie sulcx wederstaet, wederstaet en versaeckt Godts Ordonantie, ons voor gheschreuen, Dus houdt dit de Landen in Rusten onghelaeckt, Der Regenten Wijsheyt hun van Godt ghegheuen.
Deursiet den Bybel, Israels Regiment, Alle Cronijcken, Historien ghepresen, Als hem Crijch, Opruer, deur Onverstant blent, Twist, Tweedracht, tot verderuinghe ghewent, Uerbreyde, en d'Onruste voort quam, midts desen, Oft sulcke quetsueren anders zijn ghenesen Dan deur dees Wijsheyt der Regenten reyn, Neen sy, daerom moeten sy gheluckich wesen (De Landen meyn ick) die dat soo hebben certeyn, En daer sulckx faelgeert, en is de plaghe niet cleyn: Maer is een Teecken dat de Heere almachtich, Sijn Roede seyndt ouer sulck volck ghemeyn, Als hy dede in Dauids tijden crachtich, Ghy Onuerstandighe dit soudy indachtich Aensien, met een gehoorsaem Godtvruchtich leuen, T'is claer, dit houdt de Landen in Rusten sachtich Der Regenten Wijsheyt, hun van Godt ghegheuen.
Cookies on Poetry Cove