Op de wijse alsoo’t beghint. O mensch, o edel mensch, opent eens u verstant, Hoe lang sult ghy noch staen Op swerels landt en stant? Wat is doch werelts pant? Anders dan vlieghend’ sant? Het welck u met de hant, Treckt naer den helschen brant. Al leet ghy al de pijn, die-men lijt over al, Dier oyt is gheweest, Dier oock wesen sal, Ten waer al niet met al, By dat helsche gheschal, Daer die tormenten zijn, Altijt sonder ghetal. Het bedd’ daermen op rust, zijn kolen van’t helsche vier; Den dranck diemen daer drinckt, Zijn tranen wonden dier De spijs is den ghier, Musijck is groot ghetier O siel o arme siel, O stel wat maeckt ghy hier? Eeuwigh te derven, het goddelijcke aenschijn En te peysen altijt, Eeuwich verdoemt te zijn, O wat een grooten pijn? O pijn sonder termijn, Te derven Godts aenschijn, Eeuwich verdoemt te zijn.
De prachtige menschen, die nu als pauwen gaen, Sullen veur’t schoon habijt, Met vier omringhelt staen, Haer schoonheydt sal vergaen, Maer sult ghy d’ooghen slaen, Die nu met uwen hals, Altijt wilt open gaen? Den droncken sack, die nu uyt veeght die beeckers groot, Eeuwich betalen sal De somme metter doot, En veur dat wijnken root, Drinckien ghesmolten loot: Hoort hoort ghy droncken sack Waer toe de hel u noot. Den hooveerdigen mensch, die nu naer prachte staet, Sullen de duyvels dan Groeten met bly ghelaet, En als een potentaet, Stellen in hooghen staet, Daer Lucifer sijn hant Sal kussen met versmaet. De boose kinderen, die d’ouders zijn rebel, Lieghen en stelen vry, En vechten om een spel, Sullen dan in de hel, Al met de duyvels fel, Branden in d’eeuiwicheydt, Kinders bepeyst dit wel. Antwoort ghy sielen eens, die inde helle zijt, Hoe groot dat is de pijn, Die ghy daer eeuwigh lijt. Sy roepen met ghekrijt: O pijn veur ons jolijt O mensch die ghy nu lijt En lijden sult altijt. A.I.
Cookies on Poetry Cove