Skip to content
1623

Parnassus, dat is den Blijen-bergh

Anoniem

Op de wijse: Ick weet een schoon casteel. Ick wil des Heeren loff Vyt ‘sherten gront volbringhen Die ons schiep uyt het stoff, En gaff ons alle dinghen. Godt maeckte den mensche hier Heere van landt en dier En was met hem seer goedertier. Als hy ghevallen was (Och lacy!) deur de sonden Quam Godt gheloopen ras End’ heeft doots wond’ verbonden Deur Christi dierbaer bloet Dat uyt sijn wonden vloet Wort doodts wond’ ghenesen soet. Hy liet aen ’t Cruys met pijn Sijn reyne handen speten, Sijn doot is medicijn O doodt veur uwe beten Noch sathan, doot noch hel, Noch geen tyran soo fel Kan staen teghen Emanuel Met uwen heylighen Gheest Vertroost ghy’t hert berouwet Dat u vrucht, ende vreest En vast op u betrouwet, O gheenen troost soo soet

Als Godt vertroostingh’goet, Die vanden Vader en Soon bloet. Gheen tongh’ nu spreken kan O Heer al uwe daeden, Maer als wy gaen hier van Naer u rijck onbelaeden, O dan, dan sullen wy Vytroepen eeuwigh bly, Loff Gode alder goden zy. A.I.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Parnassus, dat is den Blijen-bergh · Anoniem · Poetry Cove