Skip to content
1623

Parnassus, dat is den Blijen-bergh

Anoniem

Op de voys van’t Tucht-huys. Schoon boven alle schoone, Hoe maght gheschien? Dat ghy dus hatigh ten toone,

Voor alle lien. Dat ghy dus hanght ghenagelt Vlack inden windt, Bereghent en behaeghelt

Mijn liefste kindt. Ghy die’t al hebt gheschapen, Wat vremt bestier! Hebdy gheen pleck om slapen,

Elders dan hier! Waer magh u bedde wesen Soo fraey beblomt, Dat u bruyt uyt-ghelesen

Soo dickmael comt? Wee my bedruckte Moeder, Wee my ! wat raet? Alst nu, o mijn behoeder,

Met u soo gaet! Ach Simeon vol weerden Ach, ach! o smert! Nu gaen u seven sweerden

Dweersch door mijn hert. Ha Cruys! zijt dan gheboghen Op dat ick dus, Die my dicks heeft ghesoghen,

Voor oorlof cuss’. I.D.H.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Parnassus, dat is den Blijen-bergh · Anoniem · Poetry Cove